Dag 10, San Miguel de Allende: Montezuma, de hel en de hemel?

Even een onsmakelijke eerste alinea. Vanochtend kreeg ik last van Montezuma's Revenge. Montezuma was (1 van?) de laatste keizers der Azteken/Mexica en nam het op tegen de Spanjaarden. Hij legde helaas het loodje en de Spanjaarden namen zijn gebied over. Echter, de wraak van Montezuma zal zoet zijn... Het is de lokale benaming voor diarree, mocht je dat nog niet weten. Iemand uit het hostel die onderzoek doet naar de watervoorziening van DF zei "Als je het water hier drinkt, ga je dood. Maar ik gebruik het wel om mijn tanden te poetsen" Ik dus ook, maar ik ben bang, dat m'n darmen daar soms ook niet zo blij mee zijn.

Vandaag vertrekken naar Guanajuato is wat onhandig, als ik daar in het weekend wil zijn. Bovendien wil ik eerst op een rustiger plek even DF uit m'n hoofd zetten. Dus ik ga ergens een tussenstop doen en wel in San Miguel de Allende.

Ik ben hier twee dagen en ga misschien ook nog een dorpje in de buurt bezoeken. En dan vrijdag naar Guanajuato, wat vanaf hier maar anderhalf uur is. Daar is Maaike dan misschien ook {hup, de stad uit!}, dus dat wordt vast gezellig!

De busreis zou geen probleem zijn, voor korte afstanden hoef je niet te reserveren. Geen van de drie hostels echer, toonde beschikbaarheid op het internet. Ik moest dus bellen. Hablas Ingles? Het meisje van het hostel reageerde met een verontschuldigend Nooooo. Hm, dat moest dus in het Spaans. Wonderbaarlijk genoeg snapte ik het meeste en snapte ze mij ook nog. Er was dus gewoon ruimte. Inpakken en wegwezen maar!

Het was erg raar om die middag voor het laatst in Mexico-City te zijn. Het leek er bijna op alsof ik verhuisd was van Utrecht naar DF en het voelde toch een beetje als een afscheid an negen dagen. Dus nog een rondje over de markt, waar mensen bij een DVD stand spontaan handen wilden schudden {hola amigo enzo}. Proviand ingeslagen en daarna met zware bepakking de metro in. Het was pas 3 uur, maar toch ongelooflijk druk. En om bij het busstation te komen, moest ik twee keer overstappen, op enkele van de meest beruchte metrostations van de stad. Bij de eerste overstap heb ik twee treinen voorbij laten gaan, omdat ze zo sjokvol zaten. De derde was iets beter, maar werd bij het volgende station zo vol gepropt dat ik compeet ingesloten werd, en dat met twee tassen voor m'n neus en al m'n bezittingen bij me. Ik dacht dat er wel iets gestolen MOEST worden, maar er gebeurde weer eens helemaal niets. Gelukkig!

De busreis verliep voorspoedig in het meest luxueuze OV-voertuig dat ik ooit heb gezien. Slechts 27 stoelen, type eerste klas in het vliegtuig. Oneindige beenruimte, gratis drankje en sandwich, koptelefoon voor de films en grote badkamer/WC aan boord. Voor Mexico is deze bus duur {20 euro), maar voor het eerste reisje vond ik het wel erg relaxt. In de bus zaten twee groepen mensen: zakenlui en bejaarden. De eerste stop was Quaratero, wat bekend staat om zijn robot-industrie. Hier stapten dan ook alle zakenmensen uit. Dus geen gebliep van laptops en telefoons meer. San Miguel de Allende staat bekend als ideaal oort om te leven, dus er gaan nogal veel bejaarden heen na hun pensioen. Eenmaal daar aangekomen, ziet het er helemaal niet zo oubollig uit gelukkig.

Het vervoer van busstation naar het centrum gaat met een lokale rammelbus. Hij stopt niet eens, ik moet gewoon op de rijdende bus springen. En dat is nogal waaghalzerij met 15 kilo bagage!
Nu ben ik in Hostal Alzatraz, in een straatje wat bijna Grieks aandoet. In het hostel zijn nog drie andere mensen en ik slaap alleen op een kamer. Wat een verschil met DF! Van de metro-hel in de hemelse rust? In ieder geval even geen tequila en nachtelijke herrie hier, denk ik zo. En weinig Engels, ondanks al die Amerikaanse bejaarden in deze stad...

Nog even dit: mijn Mexicaanse mobiele nummer heb ik nog, ik ben echter mijn telefoon kwijt. Ja, kwijt. Geen idee of hij ergens op de grond is gevallen, is gejat of gewoon in de voering van een broek zit o.i.d. Dus ik ben weer lekker afhankelijk van de telefooncel, eigenlijk zoals het hoort op vakantie. Als je me moet hebben, kun je mailen!