Dag 11, San Miguel de Allende: bioloogje spelen

Vandaag heb ik uitgeslapen tot 12 uur, net voordat de schoonmaakploeg me naar buiten joeg. Na zoveel half-slapeloze nachten in DF, was deze eenzame kamer een verademing...
Vandaag zijn er meer mensen bijgekomen, er is dus weer wat leven in de tent.


Ondanks een gat in de dag geslapen te hebben, heb ik best veel beleefd vandaag. Van een geheel andere orde dan in DF, maar wel leuk. San Miguel de Allende is wel mooi enzo, maar er zijn zoveel Amerikanen en het is ook zo gericht op Amerikanen... Je zou het zelfs decadent kunnen noemen, de grote ford-trucks met nummerborden uit Texas en New York staan geparkeerd voor de villa's. Het stadscentrum ziet er wel Mexicaans uit, maar ik heb dus de hele stad links laten liggen en ben naar het hoogste punt van de stad gelopen, waar de rijke Mexicanen wonen en de Amerikanen hun tweede huis laten bouwen. Er zijn nog veel stukken grond te koop, dus sla je slag!

En daar boven op de berg ontdekte ik de ingang van de botanische tuin. Deze tuin bevat een grote collectie catussen en succulenten (vetplanten), want Mexico is het land waar de meeste verschillende soorten in deze plantenfamilies voorkomen. En die moeten onderzocht en beschermd worden.
In het aangrenzende reservaat viel ik van de ene verbazing in de andere: nog meer cactussen, een stuwdam, ruines, een enorme kloof en een wetland met vele vogels... Dat had ik dus zeker niet verwacht in deze woestijnachitge omgeving. Er waren zelf ibissen en witte reigers! Ik voelde me weer helemaal bioloog en heb er zeker 5 uur rondgelopen en zo'n 100 foto's gemaakt!

Daarna terug naar beneden en wat eten. Ik was wel een beetje Remi in het reteurant, terwijl ik enchiladas zat te eten. Het eten van straatvoedsel in de grote stad heeft absoluut meer sfeer. Morgen ga ik weer naar een grotere stad: Guanajuato. Dat zou in een spectaculaire omgeving liggen en heeft een fabelachtig stratenplan wat antieke ondergrondse straten combineerd met moderne bovengrondse kronkelwegen. Ik ben benieuwd.