Dag 19, Guadalajara!

Eigenlijk ben ik bijna de hele dag in Zacatecas geweest vandaag, maar ik slaap in ieder geval in Guadalajara vannacht.

Vandaag was een feestelijke dag in Zacatecas: een school of meerdere scholen bestonden 20 jaar. Het kwam erop neer dat in de hele stad schoolkinderen aan het dansen, zingen en toneelspelen waren. En omdat ze hier nog in schooluniform lopen, valt dat nogal op. Korte rokjes, kousen types dus, maar ja ze zijn een beetje jong natuurlijk...

Ik kon pas na één uur mijn was ophalen bij de laundry-service, dus het werd een laat vertrek uit Zacatecas. Uiteindelijk had ik om vier uur een bus naar Guadalajara. Aangezien het ding tig keer stopte in ieder dorp (en hetwas nogwel een 1e klas bus), duurde de rit bijna zes-en-half uur. Wel een ontzettend mooie rit. Van de woestijn, door de bergen, de rijstvelden en de magay (tequila) velden naar de grote stad. En het voelt hier ook weer heel anders! Zacatecas ligt op 2500 meter hoogte en dan kan het behoorlijk koud worden ´s avonds. Ik heb daar voor het eerst mijn vest aan moeten doen. In Guadalajara (op 1500 meter) is het bijna tropisch warm en zwoel.

Direct door naar de kust was onmogelijk door mijn latenight-arival, dus ik ben Gudalajara maar in gegaan. De stad waar ik het meest over weet van alle Mexicaanse steden, met name door de verhalen van Maaike. En door die verhalen maakte ik me toch een beetje zorgen toen we de stad naderden. Vanaf de rondweg heb je een mooi uitzicht op de stad. En die stad blijkt dan erg groot te zijn. Zeg maar, oneindig groot, net als DF. Dat DF vier keer zo groot is, boeit niet zoveel als ze beide oneindig groot lijken...
Het busstation is absurd, belachelijk, gigantisch groot, maar daar wilde ik alleen maar vandaan, dus dat was makkelijk.
Alhoewel: er is (vrijwel) geen metro hier. Dus ik moest met de bus... Daar had ik ook al niet veel goeds over gehoord. De eerste de beste bus reed door, dus ik veranderde mijn strategie. Iedere keer als er een bus aankwam, sprong ik er bijna voor, zodat de chauffeur iig de deur open deed. Dan vroeg ik of hij naar het centrum ging. Na vijf pogingen, was ik zo helder het nummer van de goede bus te vragen. Even later had ik zowaar bus 6106 naar het centrum te pakken...
En dan uitstappen! Waar? Toen het er een beetje als binnenstad begon uit te zien (na een half uur in de bus), probeerde ik mijn Spaans maar eens uit op een medepassagier. En zowaar, ik was nog maar twee haltes van mijn bestemming verwijderd! Toen ik vervolgens vroeg waar Hostal Gudalajara was, kon hij het helder uitleggen, maar liep vervolgens ook nog eens mee. Aardige man en ik liep tenminste in één keer goed in een nieuwe stad, geweldig!
Tijdens dat tochtje viel me op dat het verkeer nogal rustig is, terwijl ik me voorbereid had op taferelen zoals we die alleen uit Parijs/Rome/Athene kennen. Misschien omdat het weekend is? Ik heb wel het slechte wegdek ervaren en bermbrandjes geien, het lijkt allemaal wat Spartaanser dan DF.

Tot slot: helaas, na een supersnelle internetverbinding in Zacatecas, waarmee ik vrolijk foto´s kon uploaden, is het hier weer erg traag. Dus geen foto´s meer voorlopig!