Dag 2, Mexico City: wat een stad!

Vandaag heb ik niet veel meer gedaan dan in Mexico City rondlopen. En ik heb nog maar een fractie van de stad gezien.



Na de hele nacht lastig gevallen te zijn door een mug, werd ik vanochtend redelijk uitgerust wakker. Lang leve het tijdsverschil. Eerst heb ik de facaliteiten van het hostel maar eens geprobeerd. Goede douches, met warm water en erg schoon. Het ontbijt is een beetje een zooitje, maar volgens de mensen hier die eerst in Zuid-Amerika zijn geweest, is het goed. Zal best, maar ik had meer verwacht dan broodjes, ei en geplette bonen. Voor het echte eten moet je gewoon op straat zijn.

Want daar op straat gebeurt het allemaal! Omdat er nogal wat negatieve verhalen in de rondte gaan over deze stad, ben ik eerst zonder tas, zonder camera en met 200 pesos op zak maar eens gaan kijken wat daar van waar is. Een paar honderd meter lopen en ik sta op het Zocalo, een van de grootste pleinen ter wereld (in China zijn een paar iets grotere). Er staat een enorme Mexicaanse vlag op en er lopen natuurlijk veel mensen. Direct valt op dat het, omdanks de vrij normale temperatuur van 25 graden, erg warm aanvoelt. De zon is ongelooflijk fel hier! Mexico City ligt vrij zuidelijk, maar ook op 2300 meter hoogte en bovendien is de lucht kraakhelder. Aan de overkant van het Zocalo loop ik de markt op, die tientalen straten en straatjes in beslag neemt. De markt is er iedere dag, de hele dag en is zo groot dat je er in kan verdwalen. En natuurlijk loop je zij aan zij, is het dringen en een hemel voor zakkenrollers. Maar er gebeurt niks, geen enkel gevoel van onveiligheid.

Dus ik ga terug naar het hostel (waar de stroom is uitgevallen), gebruik nu wel factor 20 en ga met de camera gewapend weer de stad in. Andere kant op, naar het hoogste gebouw van Mexico, de Torre de Latinoamericana. Slechts 141 meter hoog, maar het uizicht is erg mooi. Popocatepetl en Ixtaccíhuatl (vulkanen) zijn zichtbaar in de verte en ik spot een aantal interessante gebouwen en parken.



Beneden gekomen ga ik die dan ook maar eens bekijken. Door de drukste straat die ik totnogtoe ben tegengekomen, met NOG een markt, ook al zo groot. Deze heeft vooral electronica, maar dan ook echt alles. Zelfs Spider-man3 en Shrek 3 op DVD (die komen eind mei in de bios...), maar ook Andre Rieu op DVD en alles voor uw mobiele telefoon, spelcomputer en digitale camera. Het liefst worden de aanbiedingen met een megafoon meegedeeld aan het publiek.

Op het plein voor het museum voor schone kunsten merk ik voor het eerst dat ik erg opval als toerist. Een moeder wil graag dat ik met haar zoontje op de foto ga en schrijft in haar notitieblokje hoe ik heet en waar ik vandaan kom. Ook wordt ik twee keer voor een diepte interview gevraagd door middelbare scholieren. Eentje wordt op een memorecorder opgenomen, de andere op video. Leuk hoor... De vragen lopen uiteen van 'wat zijn leuke toeristische bestemmingen in het land waar je vandaag komt' en 'wat is je mening over liefde' tot 'wat vind je van Mexicaans eten'. Toen realiseerde ik me dat ik dat nog niet ophad... Dus ik ging de straatstalletjes maar eens langs. Daar kun je voor weinig veel kopen. Op plastic krukjes kun je dan aan de 'bar' je tacos's en caldo de pollo (kippensoep) opeten in de openlucht. Overal moet limoen en chili door en het smaakt erg goed. Nu nog afwachten of ik er ziek van wordt, want straatstalletjes in Mexico zijn niet zo goed voor de mens, volgens velen.

Maar tot nu toe valt alles in Mexico City mee, dus dat vast ook. Het is een prachtige stad, waar ik makkelijk nog dagen kan rondzwerven!

Het hostel is inmidels overgegaan van de Chili Peppers naar Mexicaanse muziek, dus het voelt ook hierbinnen weer wat meer authentiek. Hmm, nu dus reggaeton maar goed dat is ook Spaanstalig.

Hasta luego!