Dag 3, Mexico City: wat hebben we geleerd vandaag?

Ok, het was een leerzaam dagje vandaag.

Gisteravond besloot ik alle verkrijgbare biertjes in het hostel te proberen. Corona, Leon, Pacifico en nog een paar die ik ben vergeten. Opzich prima, maar de combinatie met de (gratis!) shots tequila beviel iets minder... En niet te vergeten de verschrikkelijk gore smaak van een ´michilada´: bier met zout, kruiden en limoen. Echt niet aan te raden!
Aan de badkamer te zien was ik niet de enige die zich wat minder fris voelde de volgende ochtend. Het was daar gewoon te ranzig voor woorden.

Wat ook ranzig is, is zout op je fruit laten doen. Dat is hier heel normaal (zout en limoen combineren met alles, blijkbaar), maar ik vind er niks aan. Al lopend door de stad kwam ik weer eens bij een markt. Vergeet die van gisteren, dat was gewoon een erg grote braderie. De Merced markt is gigantisch. Electronica, DVD´s, plastic zooi, fruit, vlees, fietsen, alles is er verkrijgbaar. Overdekt, half-overdekt, buiten, kruipdoor-sluipdoor, rondrijdende scooters, ongelooflijk. Een combinatie tussen de HCC-dagen en de stad uit Bladerunner.


Ook de illegale papegaaien bij de fruitstalletjes heb ik hier kunnen spotten, buurvrouw uit Guadalajara! Als ik soms de aanbiedingen zie op de markt, moet ik wel lachen. Igos de X-box y Playstation, 8 pesos (een halve euro per spel). MP3´s, 4 pesos (25 cent voor een hele CD vol). Merkschoenen, 150 pesos (een tientje)... Alles lijkt hier nep, ik dacht dat dat alleen in China gebeurde!
Ik heb ook nog een simkaart voor mijn telefoon gekocht, die is wel echt. Nu heb ik dus een Mexicaans mobiel nummer! Ik zal het binnenkort mailen naar belangstellenden.

En ja, wat was er nog meer te beleven vandaag? De Zócalo maar weer eens bezocht, want daar had ik nog geen foto´s van. Er was veel leven op het plein deze keer, met dansgroepjes en acrobaten enzo. Natuurlijk weer een interviewtje moeten doen voor een paar middelbare scholieren. En helaas was er ook iemand die het nodig vond om ongevraagd mijn schoenen te gaan poetsen. Met een kwasie-geïnteresseerd praatje zorgde hij ervoor dat ik daarvoor 200 peso betaalde, wat vervolgens 200 per schoen werd (´yes, special price, full leather´)... Toen ik wegliep, realiseerde ik me pas dat ik vrijwillig 30 euro weggegeven had aan deze eikel/oplichter. Het was eenmalig, zullen we maar zeggen, maar ik voelde me wel vrij kut daarna, ik had voor dat geld twee paar nieuwe (nep)schoenen kunnen kopen!

´s avonds ben ik gaan eten met wat hostel-genoten uit Duistsland en Israel. We ontdekten dat vrijwel alle horeca hier in het centrum om 9 uur sluit, slechts een paar tenten blijven open tot 11 uur. De enchilada´s waren wel lekker. Terug in het hostel kreeg ik meteen weer de eerste gratis tequila, deze keer direct in de mond gegoten... Ik moet stoppen, nu!