Dag 36-37, Tequila: ook leuk zonder drank (waarschijnlijk)

En nu snel over naar Tequila. Want daar zijn we de volgende dag inderdaad angekomen.

Maar we waren gaar en konden de mensen die we eerder ontmoet hadden, niet vinden. Het telefoonnummer werkte ook al niet. Dus we moesten ons zelf weer eens vermaken. En in Tequila is niet veel te doen op maandagavond! Behalve natuurlijk Tequila drinken. En een rondje door Tequila lopen, de Jose Cuervo fabriek is gigantisch!

Op dinsdag hadden we een missie: de volcan de Tequila beklimmen. De vulkaan is 3000 meter hoog en het stadje ligt op 1500 meter. Dat is dus een aardig hogteverschil. De weg naar de top is 18 km leerde we van een tourguide. Dat was dus wel te doen... Na ruim twee uur lopen hadden we 9 km afgelegd en zaten al aardig hoog. Nick was gaar en bang voor een zonnesteek, dus keerde terug. Matt en ik moesten ons wel bewijzen en liepen vol goede moed verder naar de top. Op km 10 passeerde er een truck met diesel. Ze wilden ons wel meenemen, tot vlak onder de top! Dus een half uurtje later klommen we de laatste kilometer en stonden aan de rand van de vulkaankrater. Het is een oude, uigedoofde vulkaar, dus er stonden veel bomen in de krater en een enorme, eenzame rots in het midden. Een foto als bewijs (ja, ik bén hier erg moe).



Na een stukje off-piste afdalen (erg vermoeiend), troffen we de dieseltruck weer en kregen een lift terug naar beneden. Daar troffen we Nick, die het net overleefd had...

Toen volgde er natuurlijk veel frisdrank en veel eten. In het restaurant ontmoetten we niet alleen Alberto (uit het hostel in Guadalajara), die in Tequila was met het volgende groepje dronken mensen, maar ook 1 van de mensen die we eerder ontmoet hadden. Hij kon ons wel gratis een tripje naar een natural spring in de canyon aanbieden. En dat betekende nog 8 km lopen, koud water, bananenbomen en mango´s plukken, het paradijs in Tequila.

En na Tequila volgt nog een paradijs in Puerto Vallarta (ja, ook daar zijn mooie plekjes), maar meer daarover later!