Dag 38 t/m 43: dichtbij Puerto Vallarta

Het is weer even geleden sinds ik mijn blog ge-update heb. En dat komt door een lang verblijf op een paradijselijke plek waar Internet een vies woord is en het leven nog bepaald wordt door de zon en de zee.








Niet dat ik in een hutje op het strand heb geleefd... Het was een condo (ofwel appartement) in een luxe gebouw even ten zuiden van Puerto Vallarta, wat Matt en Nick tijdelijk huren van familieleden. We logeerden op de 11e verdieping, en dat direct aan El Pacifico, dus het uitzicht was nog beter dan een ansichtkaart!
De pelikanen vlogen op ooghoogte vlak langs het balkon en de fregatvogels zo af en toe ook (maar meestel zweven die hoog in de lucht). Je kon de bodem van de oceaan zien vanaf het balkon, met zijn mantaroggen, penceelvissen en ander tropisch zeeleven. Helaas hebben we moeten constateren dat de populatie dolfijnen erg te lijden heeft onder het broeikaseffect, want we hebben er geen één gezien.
Trouwens, wat is het moeilijk om een pelikaan te fotograferen die vlak voor je neus vliegt!

En wat doe je dan zoal, als je zes dagen in een luxe condo verblijft? Matt, Nick en ik arriveerden op woensdagavond, vijf voor zeven, nog net op tijd voor happy hour. Toen we ieder twee Margarita´s bestelden, vroeg de ober meteen of er ieder nóg twee wilden. Natuurlijk wilden we dat!



Happy hour is hier echter wel een beetje duur, dus op dag twee hebebn we onze (nieuwe) flessen tequila uit de kast gehaald. Matt en Nick wilden proberen of ze in één dag een ´fifth´ konden veroberen (dat konden ze). Dat is dus één-vijfde gallon, ofwel 0,75 liter. Nu kan ik historisch gezien niet zo heel goed tegen goedkope tequila, dus ik heb het bij een halve liter gelaten. Ik moet toch een beetje aan m´n gezondheid denken! Met een zwembad voor de deur en twee prima stranden op letterlijk een steenworp afstand, kun je dat natuurlijk niet beter doen dan door te gaan zwemmen. Dat ontnuchtert bovendien!

De volgende dag brachten we een kort bezoek aan de stad Puerto Vallarta voor boodschappen enzo. Met alle ingrediënten voor chicken burrito´s keerden we terug naar ons condo. Daar heb ik eidelijk datgene gerookt wat overal illegaal is, behalve in Nederland. Mexico is daar blijkbaar toch hét land voor...

´s avonds arriveerde Maaike, die ook was uitgenodigd door Nick en Matt. Dat waren weer 33% meer zielen dus minstens 33% meer vreugd!

Ergens in de daaropvolgende dagen zijn Matt en ik naar/door een groep rotsen gezwommen, die een meter of 100 voor de kust liggen. Met een duikbril op is het zicht onderwater daar fenomenaal. Ik heb de fun van het snorkelen nu pas ontdekt en krijg nu helemaal zin in de Caribean en de Galapagos eilanden. In de rotsen waar we tussendoor zwommen, zijn grotten uitgesleten door het water en daar kun je natuurlijk doorheen zwemmen. Spectaculair! En het voelt als een hele overwinning als je na ruim een half uur zwemmen door de golven en de stroming weer veilig terugkeert op het strand. Want normaal doe je deze tocht met een bootje en een zwemvest...



Op zondag hebben we in de stad ontbeten in een fantastisch all-you-can-eat restaurant. Het eten is er vegetarisch en het oogt een beetje zweverig, maar de muurschilderingen zijn fabuleus. Het eten trouwens ook. Op het stadsstrand vam Puerto Vallarta waren er vandaag gelukkig een aantal prima kodak-moments voor de peilikaanfotograaf in mij, zodat ik nu wel een pelikaan heb kunnen fotograferen.



Die avond besloten we uit te gaan. Dit is Puerto Vallarta, dus is de zondag een prima avond om dat te gaan doen. Met een belachelijke hoeveelheid gel in ons haar, zonnebril op en een béétje aangeschoten stapten we in de bus. Na een bezoek aan de Oxxo (24-uurs supermarkt) voor Vodka en Redd Bull, stapten we nog meer aangeschoten een club binnen. Maaike heeft het vast een beetje moeilijk met ons gehad (ze was vrijwel nuchter), maar het was toch best leuk die avond... Ik liep per ongeluk uit de laatste bar weg zonder te betalen en gaf vervolgens de portier een fooi. De volgende foto heb ik van Maaike gejat, waarvoor dank:



De maandag bestond natuurlijk uit ontnuchteren, meer zwemmen en meer snorkelen. Vreemd genoeg had niemand behoefte aan meer tequila of bier. Daarom werd dit een avondje gezellig puzzelen en Starwars op VHS kijken.

En toen werd het dinsdag en had iedereen schoon genoeg van het paradijs. Op naar de grote stad en de stoffige woestijn! Maaike en ik naar Guadalajara, Matt en Nick naar Real de Catorce, een stadje in the middle of nowwehere. Maar dat stadje is ó zo mooi en het is bovendien de oorsprong van de peyote, een bijna mythische halucinerende cactus hier.

Het is vreemd om weer in Guadalajara te zijn en ik heb besloten hier snel weg te gaan. Het is bijna een maand geleden dat ik hier arriveerde en ik moet toch meer zien van dit fantastische land! Dus nog twee nachtjes hier en dan ga ik zuid/zuidoost.