Dag 76-77-78, Oaxaca: ik ga naar school

Van Tuxtepec ging zowel een eerste- als een tweedeklas bus. Normaal gesproken (in het westen van Mexico) is de eersteklas zo´n 40% duurder dan de tweedeklas. Echter in deze regio betaal je het dubbele. Dan is de spotgoedkope tweedeklas bus toch wel erg aantrekkelijk. Voor 9 euro zat ik 7 uur in de bus van Tuxtepec naar Oaxaca. Tweedeklas betekent hier ook: geen TV (=lekker rustig) en geen toilet (= plaspauzes). Maarja, in Europa zijn de meeste bussen van dit kaliber!

De route was prachtig en echt bergop-bergaf: van 30 meter boven zeeniveau, midden in het tropisch regenwoud, stegen we naar 2900 meter, waar alleen mossen en naaldbomen te zien waren. Vervolgens daalden we af naar een dal op 1500 meter, met een soort van graslanden, om via een pas op 2700 meter af te dalen naar Oaxaca op 1600 meter, waar het weer een stuk droger is. Ik heb deze busrit zowat alle vegatatiezones van de staat Oaxaca gezien!

Oaxaca, de stad (spreek uit wa-GHA-ka), heeft een koloniaal uiterijk, maar ademt een typisch lokale sfeer: er staan kleurige Spaanse kerken, maar op de markten is vooral lokaal spul als chocola (vloeibaar), sprinkhanen en tropisch fruit te koop. Ook is het duidelijk dat hier meer indiginous people (indianen) wonen. Wat wel wat minder is, is het grote aantal buitenlandse toeristen. Na mijn tocht door het grotendeels niet-toeritische midden van Mexico, ben ik nu beland op de gringo-trail: iedere buitenlandse backpacker doet Oaxaca aan. Tot nu toe was ik in totaal 5 Nederlanders tegengekomen in Mexico, hier in Oaxaca heb ik er al 6 extra gespot!

Dat Oaxaca zo populair is nu, is enigszins onvoorstelbaar als je weet wat er eind vorig jaar gebeurd is hier. In mei 2006 waren er in Oaxaca protesten van leraren tegen de gouverneur, waarom de overheid nogal hard reageerde. Dit resulteerde in de vorming van de APPO (Asamblea Popular de los Pueblos de Oaxaca), een grote groep mensen, die zich tot de nieuwe leiders van de staat uitriepen. Het leger greep in en dit leidde uteindelijk tot totale anarchie in de stad, met officieel 18 doden tot gevolg, maar daarnaast vele ´vermissingen´. Tot en met november was de stad ontoegankelijk voor toeristen. Sinds december is het weer rustig, al zijn er nog steeds APPO-tenten met demonstranten aanwezig op het centrale plein en heeft men alle beledigende graffiti-teksten op de gebouwen simpelweg overgeschilderd. De toeristen keerden echter meteen weer terug.



En wat doe ik hier? Een bezoek aan Monte Alban, een Zapotecen stad die tegelijk met Teotihuacan bestaan heeft en vlka bij Oaxaca gelegen is op een afgeplatte heuveltop. Die heuvel hebben de Zapotecen dus 2000 jaar geleden zelf afgegraven! De ruines zijn best interessant en ze zien er bovendien nog vrij origineel uit, met niet al te veel restauratiesporen. Toch werd ik het meest aangetrokken door de omgeving: het uitzicht vanaf Monte Alban is vanzelfsprekend fenomenaal en de plaatselijke kalkgrasland vegetatie levert interessante planten, insecten en vogels op.







De vorige avond had ik gratis meegegeten met een paar Italianen en een Francese in het hostel, dus ik had beloofd deze keer voor hun te koken. Om eens wat totaal anders te eten, besloot ik nasi te maken. Ik had me eigenlijk nooit gerealiseerd hoezeer nasi e.d. deel zijn geworden van onze Nederlandse cultuur, nadat het uit Indonesie is meegebracht (de Lonely Planet van Nederland prijst zelfs onze nasi, bami en sateh als prima voedsel!) De meest anderen hadden er nog nooit van gehoord, maar natuurlijk smaakte het ze goed. Ja, ik kan best koken...

Op maandagmorgen ging ik naar school! Ik heb besloten alvast een weekje Spaanse lessen in Mexico te gaan volgen, om wat meer grip te krijgen op belangrijke zinscontructies en de basale gramatica. Dus vijf dagen lang, drie uur per dag, zit ik nu in een klasje met 5 personen en aanvullend kan ik nog intercambio doen: afwisselend Engels en Spaans praten met een Mexicaanse student. Verfrissend om weer eens een beetje regelmaat te hebben, ik moet immers elke dag om 9 uur beginnen nu.

Later in Guatemala of Honduras, zal er nog wel meer Spaanse les volgen, het is daar namelijk een stuk goedkoper allemaal (maarja, hier betaal ik ook maar 4 euro per uur...). Want ja, ik wil aankomend weekend vertrekken uit Mexico! Ik moet mijn visum verlengen en dan kan ik eigenlijk net zo goed eerst een deel van Guatemala bekijken en dan daarna terugkeren naar Mexico voor een paar weken (met een nieuw visum).

Zaterdag of zondag op weg naar de grens, dan zit ik maandag als het goed is in Guatemala!

Oh, de oplettende lezer heeft het misschien al opgemerkt, linksboven is een aantal nieuwe links naar andere pagina's te zien: Maaike's blog, die alweer naar Nederland terugkeert (maar nog steeds leuk om te lezen) en een kaart met mijn route, die up to date wordt gehouden door Joost!

En ja, er zijn weer nieuwe foto´s. Het heeft heel wat uurtjes internetcafé gekost, maar nu zijn de laatste posts weer een beetje opgevrolijkt met exotische plaatjes.