Dag 91 t/m 94, Quetzaltenango (Xela)

Guatemalteken korten graag hun plaatsnamen af. Zo staat op de bus die van Huehuetenango via Quetzaltenango naar Retalhueu rijd alleen Huehue-Xela-Reu. En zo noem je je stad ook als je er woont.

Nu ben in dus in Xela (Shé-la), de tweede stad van Guatemala. Opnieuw is het vooral de omgeving die de aandacht trekt, al is de stad zelf ook niet onaantrekkelijk. Het straatbeeld oogt verrassend nieuw, omdat er veel neo-classistische gebouwen staan, in plaats van de koloniale die ik tot nu toe vaak zag.
De aankomst per bus in Xela is wel een beetje onhandig: het streekbusstation is aan één kant van een enorme markt, het stadsbus `station´ aan de andere kant. En over die markt móet je je dus manouvreren met je grote rugzak. De markt is berucht om z´n zakkenrollers, maar ik heb geleerd van D.F. en weet inmiddels hoe ik die kan afleiden.

Maar ja, die omgeving! Om te beginnen is er een enorme vulkaan (Santa Maria) zichtbaar als onderdeel van de skyline van de stad. Ik dacht eraan Spaans te studeren voor nog een weekje, maar er is te veel te doen hier, dus dat komt later wel weer. Ik ben op mijn eerste dag naar een heuvel boven de stad gelopen, vooral als oefening voor de meer substantiële wandelingen later deze week.



Eén van die wandelingen was naar Viejo Palmar, een stadje dat verwoest is door vulkaanuitbarstingen en aardbevingen. Vantevoren adviseerde de eigenaar van het hostel me, zo weinig mogelijk mee te nemen en mijn foto`s op CD te branden, want er werden nogal eens mensen beroofd in dit afgelegen gebied... Ik zou rond 6 uur ´s ochtends vertrekken, samen met nog iemand uit het hostel. Die sliep echter nog en ik ben maar alleen gegaan, want ´s ochtends vroeg is de kans groter om vulkaan Santiaguito, de zoon van Santa Maria, te zien uitbarsten. Ja, deze vulkaan is nog zeer actief en spuwt ieder half uur stof en rotsen uit! Helaas was het lokaal zeer bewolkt vandaag, want toen ik om 9:30 bij de vulkaan was, zag ik alleen de onderste helft. Normaal is het ´s ochtends helder en `s middags bewolkt, maar natuurlijk was het kraakhelder toen ik ´s middags terug kwam in de stad...

Gelukkig was die vulkaan maar een extraatje en was er nog veel meer te zien hier. Ten eerste de verwoeste stad. In 1976 is de stad geëvacueerd, omdat er niet veel meer aan te redden viel. In de jaren ´90 kwamen er vele modderlawines van de vulkaan naar beneden en deze baanden zich via de riviervaleiën een weg door het stadje. De oorspronkelijke rivier verlegde zijn koers, erodeerde de vallei, en stroomt nu, midden in een enorme kloof, dwars dóór de kerk! Nog steeds is deze rivier een directe verbinding met de vulkaan en als het regent, stroomt vulkanisch materiaal mee naar beneden.



De vegetatie was hier echt tropisch, want ik was per bus van 2000 meter in Xela afgedaald naar dicht bij zeeniveau. Ik besloot een flink stuk te gaan lopen en temidden van plantages met bananen- en koffieplanten en zo nu en dan een stukje met echte regenwoudbomen, liep ik in zo´n twee uur van Viejo Palmar naar San Felipe. Meestal met vegetatie links en rechts van het 30 cm brede pad en ook direct erboven, dus de jungle ervaring was optimaal.
Ik heb mijn eerste papegaaien gezien, enorme blauwe vlinders (blue morpho´s), hagedissen, nog veel meer andere vlinders en vogels en bovendien heel veel mensen. Want de paden mochten er dan onbegaanbaar uitzien (soms leek het pad op een opgedroogde waterwal en daalde ik in korte tijd meters af), de locals gebruiken ze intensief voor handel, houtkap en landbouw. Ik werd natuurlijk niet beroofd, maar al die mensen met enorme kapmessen en machettes waren wel inponerend...
Bijna bij mijn doel aangekomen, vroeg een klein Mayavrouwtje of ik haar tas kon dragen en samen liepen we het laatste half uur, over onder andere een enorme touwbrug, naar San Felipe. De vrouw had zelf een grote tas op haar hoofd en een levende haan onder haar arm. Ja, Guatemala is anders... Zie ook de aparte manier van politieke pamfletten maken op onderstaande foto! Dit is de partij van de boeren, in de stad zie je meer schilderingen van de partriotische partij.



Wat heb ik nog meer gedaan hier? Een bezoekje aan de zeer warme hotsprings van Fuentes Georginas, gelegen in een serene omgeving op een vulkaanhelling, te midden van mist en varens. Voetbalwedstrijden gekeken van de Copa America, want voetbal is leuk in Latijns-Amerika. Mexico ligt er helaas uit na de halve finale en de finale is Brazilë-Argentinië. En goed gegeten, want de Gutemalteekse keuken is helemaal niet slecht!



En er zijn nieuwe foto´s, ook bij het vorige bericht.