Dag 118, Cobán: Koffie en taart

Van de biotopo was het maar een kort ritje naar Cobán: stad van koffie, koekjes en taart. Oorspronkelijk waren al de koffie-finca´s eingendom van de Duitsers en het was een duitse edelman die om Kardemom voor z´n koekjes vroeg. Zo begon de productie van dit vreemde kruid en maakte Cobán naam met z´n koekjes en taart. In de Tweede Wereldoorlog waren ze niet meer zo blij met de Duitsers hier, vooral niet degenen die Nazi-sympethapiën hadden, en de meesten werden het land uitgestuurd. Veel doet nog wel denken aan Duitsland.



Ja, de naam is Dieseldorff en dat gebouw...
Wat wel vreemd is, in dit land met bijna perfecte koffie: de meeste Guatemalteken drinken instant koffie! Het goede spul wordt allemaal geëxporteerd. Dit in tegenstelling tot Mexico, waar de koffie-producerdende gebieden zeer trots zijn op hun produkt.
Overigens wordt Kardemom nu vooral naar het Midden-Oosten geëxporteerd, Guatemala is zelfs de nummer 1 exporteur van Kardemom in de wereld.

Er was een feria in Cobán, dus alles was gesloten. De wasserette en de koffiefinca, de twee plaatsen die ik vandaag wilde bezoeken. Volgens de tourist-information moest ik maar gewoon de kermis opgaan. Maar dat heb ik wel gezien, na een paar van die Feria´s in Mexico: geef mij koninginnenacht maar (ik ben van de partij volgend jaar)! Ik ben de heuvel opgelopen, met dit uitzicht:



En verder was er zowaar een Nationaal Park in de stad: NP Las Victorias. Er waren routes van 1.2, 1.6, 4 en 7.5 kilometer, door het nevelwoud. Ik wilde niet direct de zwaarste uitkiezen, want het regende, dus het werd een wandeling van 4km, met irritant veel onnodige heuvel-op, heuvel-af paadjes. Deze keer waren de boomvarens maar liefst 10 meter, maar er liep weinig interessant wild. Ik kwam via een verkeerde afslag midden op de kermis terrecht, zo dicht ligt het park bij de stad!



Natuurlijk heb ik ook gebak gegeten en koffie gedronken en weer eens wat Nederlanders ontmoet in het hotel.