Dag 119-120, Laguna Lachuá: oh, oh, oh wat mooi

Eigenlijk moet ik het niet zeggen, maar Laguna Lachuá is een stukje onontdekt Guatemala. Ver van de touristische route, alleen bereikbaar via een zwaar vermoeiende weg en OooH zo mooi!

Van Cobán naar Laguna Lachuá kun je met de bus, zonder overstappen. Het is 150 km, waarvan 50 over een onverharde weg. En ja, DAT is een martelgang in Guatemala. Deze 3.5 uur durende tocht, zat vol bizarre situaties. Om te beginnen het totale gebrek aan een persoonlijke ruimte, met 25 mensen in een 15-persoons busje, waarbij de mannen de slechte gewoonte hebben wijdbeens op de bankjes te gaan zitten en vervolgens in slaap te vallen, zodat ze telkens tegen je aan vallen. En de mensen achter me, moeten natuurlijk ook mijn rugleuning gebruiken om op te slapen. Die Guatemalteken staan echt veel te vroeg op en vervolgens slapen ze de halve dag!
Halverwege het onverharde deel, kwamen we bij een houten brug, waar de locals een paar planken uit hadden gesloopt. Na het betalen van 10 Quetzal, plaatsten ze de planken weer terug en konden we passeren. De brug werd er natuurlijk niet steviger van en de boel begon ernstig te kraken, de bus verloor zijn grip en we donderden bijna met z´n allen in de river! Stelletje malloten...
In Lacguá aangekomen, moest ik nog wel even 4.2 kilometer door het NP lopen, dwars door de jungle.

OK, je moet er dus wat voor over hebben, maar dan heb je ook wat. Onderweg al wildlife: een bruine agouti, blue morpho vlinders, hagedissen en veel vreemde insekten. En de planten! Dit is dus een jungle!

Het meer is gevormd door de inslag van een meteoor en is perfect rond. De diameter is 2 kilometer en het meer is 195 meter diep. Echter, het wateroppervlak ligt op 173 meter boven zeeniveua, wat betekend dat de bodem ónder zeeniveau ligt. Er staan allerlei vreemdgevormde kalkstenen formaties in het water en de kleur van het meer is een idillisch blauw-groen.





Ik was echt te lui om vroeg op te staan voor jungle-hikes bij zonsopkomst en ik zal dus wel het één en ander hebben gemist. Toch heb ik voldoende interessante dieren gezien. Zo stikt het van de veelkleurige vlinders rond het meer en zwemt er ongelooflijk veel vis in het water, het lijkt wel een koraalrif. Er zijn zelfs exemplaren van 2 meter, die soms helemaal uit het water springen en met een plons weer naar de diepte van het meer terugkeren. Er vlogen ook kleurige vliegen, die later vleesetend bleken te zijn en vrolijk (pijnloos) gaatjes in m´n handen en voeten beten! Oh, en net toen ik op m´n teenslippers door het oerwoud liep, zag ik heel dichtbij een tarantula...



´s nachts kregen we gezelschap van deze enorme, enigszins beangstigende bidsprinkhanen. Eéntje was bijzonder geïntrigeerd door mijn zaklamp, wat mooie foto´s opleverde. Daarna viel hij prompt mijn camera aan, terwijl ik aan het filmen was! Ik zal proberen het filmpje te uploaden, want dat is best aardig!



De tweede dag ging ik eten halen, en daarvoor moest ik natuurlijk teruglopen naar de ingang, waar de winkeltjes zijn. Een tocht van 8.4 km voor m´n avondmaal, dat is absoluut een record voor mij. Ik ging zo licht mogelijk op pad, zodat er meer in m´n tas paste. En ja, natuurlijk had ik m´n fototoestel dus niet bij me voor die aparte blauwe vogel. En helaas ook niet voor het volgende. Ik hoorde zwaar geritsel in het struikgewas, dat bovendien steeds dichterbij kwam. Was het een hert, een tapir, of heel misschien een katachtige? Ik zag echter helemaal niks, totdat ik ophoog keek. Het waren een paar apen! Brulapen, maar dan wel hele stille, want er werd niet gebruld vandaag. Eentje zat heel dichtbij, en keek me recht aan. Ik baalde toen echt dat ik dat niet kon fotograferen!

Er was gelukkig nog een dag. Op de terugweg naar de ingang, voor de bus, kwam ik meer/weer apen tegen. En deze keer kwamen ze niet alleen heel mooi poseren (en piesen) voor de foto, ik had ook mijn camerca bij me. Dat maakte veel goed, want ik héb me toch wat stoms gedaan vlak voor ik vertrok! Dat vertel ik echter wel als ik weer terug ben...





Het begint zeker weer interessant te worden, hier in Guatemala. De volgende keer meer over Cobán.