Dag 134, Mexico City: back where we started

Ik ben zowaar weer terug waar ik begonnen ben, dat was zeker geen onderdeel van het oorsponkelijke plan! En er bestaat natuurlijk een grote kans dat dit niet de laatste keer in D.F. is dit jaar.

De stad is aan de ene kant best veranderd sinds juni: het is erg druk, met veel toeristen en de voorbereidingen voor onafhankelijkheidsdag (15 september) zijn in volle gang. De Zocaló is opgefleurd met een enorme Mexicaanse vlag over de volle breedte. Aan de andere kant is het nog steeds hetzelfde, met dezelfde muzikanten op dezelfde straathoeken en de geijkte eettentjes op de vertrouwde plekken. Ja, Mexico City is nu één van die weinige steden waar ik lang genoeg heb rondgehangen om mijn weg te kunnen vinden!





Erg toeristisch heb ik me verder niet gedragen en tijd voor recuperatie had ik ook niet, ik had immers een duidelijke missie: het vliegtuig naar Quito halen op een eenonchristelijke tijd. Wat teruggevonden Quetzales wisselen bleek onmogelijk in Mexico, mijn was laten doen ook (waterproblemen) en een reisgids voor Zuid-Amerika was me hier veel te duur. Ik heb dus gewoon mijn blog geupdate, voor een hostel in Quito gekeken en op de vertrouwde TV in het hostel een filmpje bekeken (Evan Almighty), toen was het alweer bedtijd.

Om 7:50 vertrok het vliegtuig, wat betekende dat ik om 5:00 moest opstaan, zodat mjn serie `opstaan voor 7:00 `s ochtends´ nu op 9 opeenvolgende dagen staat... Ik was hoogst verbaasd, maar blij verrast, dat ik zowel de 237 peso toeristentax als de 40 dollar airporttax niet hoefde te betalen en enigszins ongerust dat ik geen exit-stempel in mijn paspoort kreeg. Maar goed, het ticket is dus werkelijk 340 euro, all-in, een koopje. Hieronder de Popocatépetl, compleet met rookwolk, en andere vulkanen, vanuit het vliegtuig.



De gevreesde overstap in San Jose, Costa Rica (45 minuten!) verliep vlekkeloos, want het vliegtuig naar Quito vertrok letterlijk van de gate náást de aankomstgate. Aan 1 minuut had ik nog genoeg gehad. Ik kon zelfs mijn Guatemalteekse Quetzales wisselen voor Dollars hier, waarbij ik wat Costaricaanse Colones als wisselgeld kreeg, handig...

Ja, ik ben tevreden over TACA!
En nu ben ik in Quito, oh wat spannend...