Dag 142 t/m 144, Guayaquil-Salinas-Guayaquil

Waar waren we gebleven? Er is een hoop gebeurd sinds de laatste update, dus ik moet even de data in mijn hoofd ordenen.

In Baños had ik mijn ticket Guayaquil-Galapagos voor woensdagochtend telefonisch geboekt, wat betekende dat ik uiterlijk dinsdag om 16:00 moest betalen. Guayaquil ligt echter niet naast de deur en ik moest eerst bijna 7 uur met de bus reizen. Die busrit was interessant, met twee jaren-80 films met Jean-Claud van Damme en eentje met Dolph Lundgren (tjonge, wat een slechte smaak hebben die buschauffeurs!) Maar... ik vertrok niet alleen een uurtje later dan gepland, de bussen hadden bovendien een flinke vertraging en ik moest ook nog van het busstation naar het vliegveld in Guayaquil. Al met al, was ik net voor 18:00 uur op het vliegveld. Helaas, pindakaas (waarover later meer), ik moest mijn vlucht naar vrijdag verzetten. Dus ik had ineens twee dagen over!



Guayaquil, de grootste stad van Ecuador (2 miljoen mensen), had ooit een zeer slecht imago. Het zou zelfs één van de gevaarlijkste steden van Latijns Amerika zijn. Maar sinds 2000 werken de Guayaquileños aan de veiligheid in de stad en promoten het toerisme. Het verbaasde mij eigenlijk best, maar Guayaquil is nu een mooie, leuke stad. Het doet mij denken aan zowel Miami als Barcelona, wat niet geheel toevallig ook steden zijn met een moeilijk verleden, maar nu beide zeer toeristisch. Het is in Guayaquil veel levendiger dan in Quito, dankzij het klimaat en de aanwezigheid van een wereldhaven, en de Malecón, het historische stadshart en de megamall zijn best leuke plekken om de dag door te brengen. Ik heb geluncht voot een euro, al vind ik koeienlongen toch een béétje vreemd... Ook het parque Bolivar, in de volksmond parque de los iguanas, is interessant.



Er is in ieder geval geen reden om deze stad te mijden als je in Ecuador bent.

Ik besloot vanuit Guayaquil ook naar Salinas te gaan, een populaire kustplaats. Het is totaal niet het seizoen voor het strand, want het is KOUD en bewolkt aan de kust, ook al zit ik hier op de evenaar. Maar het is walvisseizoen! Dus ik heb daar één nacht doorgebracht, ceviche gegeten en de volgende ochtend een walvistour gedaan. Wow! Dat is indrukwekkend! Helaas geen springende walvissen gezien, dus ik moet nog eens terug, maar er waren vele bultrugen van dichtbij de bewonderen tijdens de drie uur durende boottocht op de Pacific.



Toen moest ik weer terug naar Guayaquil, het was inmiddels al drie uur. Net voor zonsondergang was ik op het busstation, dat trouwens een verbouwing ondergaat waar ze op station Arnhem-centraal nog wat van kunnen leren: het is één grote bouwput en je moet een enorm eind omlopen. Ik wilde een bus naar de mall nemen, maar een vrouw bood me aan gratis een taxi te delen, erg aardig (en ik mocht na enig aandringen toch de helft betalen). In deze enorme mall (één van de grootste van Zuid-Amerika) had ik maar één missie: een snorkelset kopen, voor op de Galapagos eilanden. Die vond ik snel en toen ontdekte ik de bioscoop. In Ecuador is alles netjes in het Engels met Spaanse ondertiteling, dus ik had ineens volop keus. Het werd Zodiac, mijns inziens één van de betere films van dit jaar. Op z´n minst een oscar voor beste regie voor Mr Fincher por favor! Op de terugweg kreeg ik zowaar een gratis lift van het personeel van de mall in hun privé-busje.

Oh ja, pindakaas. Dat was één van de eerste woorden die ik in Mexico leerde: Mantequilla de cacahuate. Maar hier is een pinda dus geen cacahuate, maar een mani. En zo zijn er nogal veel verschillen tussen het Spaans van Ecuador en andere Latijns-Amerikaanse landen. Ik heb altijd begrepen dat het Spaanse `Coger un autobus´ niet gebruikt kan worden hier, omdat coger iets heel anders betekend. Daarvoor in de plaats wordt tomar gebruikt. In Ecuador is het echter gewoon coger, verwarrend.

Foto´s volgen dus later, ik ga nu beestjes kijken hier in Puerto Ayora. Ja, ik ben inmiddels op DE eilanden!