Dag 145 t/m 151, Puerto Ayora, Santa Cruz

Het wordt nog een hele opgave om dit verhaal te typen: met de boottrip nog vers in het geheugen, lijkt het land-gedeelte nu wel héél lang geleden.

Maar goed, ik heb die eerste week op de Galapagos best veel gedaan. Ik kwam vanuit Guayaquil aan op het vliegveld van Baltra, een eilandje ten noorden van Santa Cruz, het commerciële en toeristische hart van de Galapagos. Vanaf het vliegveld kom je per bus, ferry en nog een bus in zo´n anderhalf uur in Puerto Ayora aan, wat volledig aan de andere kant (het zuiden) van het eiland ligt. En is het noorden over het algemeen zonnig in de droge tijd, het zuiden is dat zeker niet: meestal heersen de koele zeewind en de wolken er en regelmatig krijg je te maken met de garúa, een lichte motregen. Het blijft echter een speciale plek. Bovendien: terwijl ik dit typ, zie ik voor de tweede achtereenvolgende dag een strakblauwe lucht!

In Puerto Ayora is een groot deel van het Galapagos-dierenleven gewoon op straat te zien. De pelikanen, fregatvogels, blue footed boobies en lavameeuwen vliegen rakelings langs de gebouwen, de zeeleguanen lopen er op straat en de zeeleeuwen zwemmen in de haven of zonnen op het achterdek van een zeiljacht. Dit alles vindt plaats vlak bij het water, meer landinwaards zag ik, behalve darwinvinken en mickingbirds, vooral veel bouwwerkzaamheden. Puerto Ayora breidt zich namelijk in een razendsnel tempo uit, er valt geld te verdienen voor de Ecuadorianen! De totale populatie van de Galapagos-eilanden is nu 30.000 mensen en men verwacht dat dit er in 2015 al 50.000 zijn.

Vanuit Puerto Ayora heb ik enkele korte wandelingen gemaakt en een paar dagen een mouontainbike gehuurd, zodat ik ook wat van het leven buiten de stad heb kunnen zien.

- De eerste dag ging ik naar Las Grietas, dit is een smalle kloof, gevuld met water. Omdat er zowel zout water uit de zee als zoet water van de regen wordt verzameld, is het eindresultaat brak water. Later leerde ik dat dit water wordt gebruikt voor de waterleiding in Puerto Ayorra. De kloof was zeer geschikt om mijn net aangeschafte snorkelspullen uit te proberen, omdat het water zeer helder is. Meer dan enkele enorme papegaaivissen was er echter niet te zien onder water. De wandeling ernaar toe leidde langs zoutvlakten, lagunes, strandjes en lavarotsen en was een mooie introductie tot de tamme dieren hier. Als je bijna struikelt over een zeeleeuw en de vogels op je hoofd gaan zitten, weet je zeker dat je in Galapagos bent!

- Tortuga Bay is een erg mooi en populair strand, en nu het weer zo goed is, lijkt het bijna legendarich te worden. Het is een fikse wandeling voor een dagje naar het strand, maar dat heb je ook wat speciaals: een woeste zee voor surfen, een schiereiland voor de dieren en een lagune om in te zwemmen. Dat laatste alleen tijdens hoog water overigens, want bij laag tij verandert de lagune in een landschap van zeewier en watervogels.

- Natuurlijk heb ik bezoekje gebracht aan het Charles Darwin research station, waar Lonesome George (de laatste schildpad van zijn soort), vele andere soorten landschilpadden en land-leguanen zijn te bewonderen. Darnaast is er interessante informatie over de Galapagos eilanden en het schilpadden fokprogramma te vinden.

- Met de mountainbike, die ik voor vier dagen had gehuurd, besloot ik naar Garapatero te gaan, een strand met flamingos. Het asfaltgedeelte was heerlijk, ik mis het fietsen hier namelijk best. Onderweg kwam ik langs een lavatunnel, waar ik enige bezoeker was in deze pikdonkere, 800 meter lange tunnel. De rest van de fietstocht was een ware martelgang! Zeven kilometer afdalen via een slechte dirtroad is niet prettig voor je achterwerk en zeven kilometer stijgen over dezelfde weg is best pittig... Maar er waren flamingo´s, ik was opnieuw de enige persoon op het hele strand (alleen een parkwachter bij de ingang) en het werd zowaar goed weer. Een beetje gesnorkeld, gefotografeerd en toen was ik net voor donker weer in P.A, in totaal 50 km, waarvan 14.4 offroad.

- Na een rustdag werd het tijd voor een tweede fietstocht. De berg op, richting Media Luna. Dit was maar 7 km asfalt en 5 km dirtroad, maar 100% bergop, één van de zwaarste dingen die ik tijdens de trip gedaan heb. Omdat het zicht 0 was en het stevig regende, besloot ik niet naar de top van de berg te lopen, maar gezellig af te dalen door de modder. Aangezien de remmen van de mountianbike niet echt goed waren, was dit een interessant ervaring. Maar, volledig bedekt met modder, kwam ik veilig in P.A. aan! In totaal 25 km, waarvan 10 km offroad.

Op de rustdag boekte ik mijn boottocht, een zeer ongeplande beslissing, maar ook een erg spannende. Ik zou vele eilanden gaan zien, zonder de logestieke problemen van dagtochten en bovendien ACHT dagen op een boot doorbregen! Het verslag volgt later, maar ik kan alvast melden dat het een week met vele pieken en dalen was...

Door deze spontane actie, had ik ineens mijn fiets niet meer nodig. Van de verhuurder kreeg ik netjes mijn geld terug voor mijn ongebruikte, vierde dag. Goede service! Voor een ieder die hier ooit nog eens heen gaat: het was bij het internetcafé/fietsverhuur op Avenue Charles Darwin.