Dag 159 t/m 165, Puerto Ayora: nog een weekje

Oorspronkelijk wilde ik Santa Cruz snel na mijn boottocht verlaten, zodat ik de andere bewoonde eilanden kon gaan verkennen. Omdat ik weer eens ziek was geworden, had ik alleen niet zo´n zin in een lange, onrustige boottocht. Helaas, reizen is niet echt bevordelijk voor de gezondheid! Ik ben in de afgelopen zes maanden vaker ziek geweest dan in de afgelopen 10 jaar in Nederland... De algemeen geaccepteerde opvatting ten aanzien van het fenomeen reizigersdiarree is dat het te maken heeft met verandering van dieet en leefomgeving en niet zozeer met een direct aantoonbare infectie. Maar: ik zou inmiddels toch wel gewend moeten zijn aan mijn nieuwe leefomgeving?

Na een dag of vier was ik wel in staat de lange overtocht naar San Chrstobal te maken. Avis, de vrouw uit Engeland die ik eerder had ontmoet (en waarvan ik bovendien de onderwatercamera had gesloopt...), wilde echter ook mee. Op vrijdag konden we vertrekken, waardoor ik een volle extra week in Puerto Ayora heb doorgebracht. En wat doe je dan, op een plek waar alles inmiddels niet meer nieuw is? Allereerst genieten van de dingen die ik tijdens de boottocht heb moeten missen: pizza, warme broodjes en een pot Nutella, chips, ijs, een écht warme douche... Daarnaast veel foto´s maken, vooral van de dingen die in eerste instantie niet zo opvallend waren, maar toch best bijzonder zijn. Details, ander licht, `gewone´ dingen eigenlijk. Het meeste heb ik nog niet kunnen oploaden, het internet is hier (inmiddels op San Christobal) traag en duur. Maar onderstaande foto van een blue footed booby in Tortuga Bay vond ik toch wel erg geslaagd...



In de vishaven was het regelmatig een drukte van belang, met naast vele pelikanen en fregatvogels, nu ook een blue footed booby die bedelt voor een stukje vis. Omdat iedereen een booby oh zo schattig vind, krijgt het beestje zowaar ook nog eten, zonder daar iets voor te hoeven doen!
Ik heb bovendien geïnformeerd naar de mogelijkheden voor vrijwilligerswerk bij de Charles Darwin Foundation. Dat zou dan voor minimaal drie maanden zijn, opzich geen probleem. Echter, ze willen ook dat ik dan een officieel werkvisum heb en daarvoor moet ik opnieuw Ecuador inreizen. Dan kan ik voor half geld naar de Galapagos vliegen en hoef ik bovendien geen entree te betalen, maar het is me toch iets te bewerkelijk om naar Colombia/Peru te reizen en dan weer terug. Ik ga wel iets op het vasteland zoeken en zal zonder twijfel nog wel eens terugkeren hier op Galapagos! (wat nou `once in a lifetime experience´...)



Oh een kaartje van de Galapagos eilanden zal ik snel toevoegen aan mijn blog, zodat mijn reis voor een ieder is te visualiseren...