Dag 173 t/m 177, Puerto Ayora: waarom Galapagos?

Veel mensen vinden Galapagos duur en vragen zich af of die paar eilanden wel zoveel extra geld waard zijn. Tijdens een reis door Zuid-Amerika of door Ecuador slaan zij de Galapagos eilanden dan ook vaak over.

Ik zat afgelopen zondag op het strand en zat te denken wat de Galapagos-eilanden dan zo bijzonder maakt. Er zijn veel interessante dieren, maar er zijn zoveel plaatsen in de wereld met indrukwekkender dieren: gorilla´s in Uganda, ijsberen in Alaska, of zelfs maar `gewoon´ edelherten op de Veluwe. Het dierenleven in Galapagos mag dan voor een groot deel uniek zijn, we praten hier wel over vogeltjes en hagedissen, voor veel mensen normaal gesproken helemaal niet interessant. De enige landzoogdieren zijn de rat en de zeeleeuw, waarvan de grotere versie ook gewoon te zien in o.a. de USA. Verder moet je het hier doen met blue footed boobies, fregatvogels, leguanen, reuzenschildpadden en pinguins.
En toch, negen van de tien mensen die Galapagos bezoekt, noemt het een ervaring die ze nooit zullen vergeten en zeggen dingen gezien te hebben die ze nog nooit eerder zijn tegengekomen. Oók de mensen die eerder al in Zuid-Afrika, de Seychellen of Indonesië zijn geweest. Waarom?

En nét toen ik zat na te denken over het antwoord, kwam er een zee-leguaan van ruim een meter vanuit de golven het strand op lopen. Zonder zich iets van mij aan te trekken, vervolgde het dier zijn tocht landinwaards. Terwijl mijn ogen de leguaan volgden, zag ik op de rotsen enkele meters van mij verwijderd de darwinvinken en zangvogels naar eten zoeken. Boven mij vloog een fregatvogel over en achter mij een pelikaan. In de verte liet een blue footed booby zich van 20 meter hoogte in de oceaan vallen en vlak daarna kwamen twee spotvogels bij me bedelen om wat koekkruimels.

DAT is dus Galapagos. Er zijn een hoop verschillende dieren, die je vrijwel gegarandeerd ziet en bovendien in grote aantallen. Bovendien gedragen die dieren zich alsof ze voor het eerst een mens zien en kun je alle facetten van hun leven bekijken. Baltsgedrag, jonge dieren, nesten, etende dieren, zwemmende dieren, vechtende dieren, je komt het allemaal tegen. Dus daarom is Galapagos bijzonder en zijn die paar eilanden het extra geld inderdaad waard.



Is het dan nodig om een dure boottrip te boeken? Het simpele antwoord is: nee, het kan ook zonder. Je zal vrijwel alle dieren tegenkomen door een week of twee de grote eilanden te bezoeken. En met daarnaast één of twee dachtochten naar kleinere eilanden, zal je slechts een heel enkel dier missen. Echter, de totale ervaring van de boottocht is wel geweldig en je komt absoluut grotere aantallen dieren tegen op interessante momenten van de dag (bijvoorbeeld ´s ochtends vroeg en ´s nachts). Maar ja, goedkoop is het zeker niet. Alleen een boottocht van een week, kostte mij 120 dollar per dag. Door een maand op de eilanden te verblijven, is mijn gemiddelde echter `maar´ zo`n 70 dollar per dag, inclusief vlucht vanuit Guayaquil. En dat is tegenwoordig 50 euro, dus helemaal niet zo verschrikkelijk duur voor een maand Galapagos!

------------------

Ik was na San Christobal weer een paar dagen in Puerto Ayora, omdat ik besloten had toch niet naar Isabella te gaan. Ik heb het idee dat ik wel genoeg Galapgos heb gezien voor nu, en het is volgens mij niet erg om nog wat onondekt te laten voor de toekomst.

Ik heb aardig wat tijd doorgebracht op het strand van Tortuga Bay, waar ik ondanks factor 30 een half jaar Tropische zon, toch weer eens verbrand ben. Daarnaast heb ik genoten van het de bedelende spotvogels en van de nu wel zéér onverschillige zee-leguanen (het is mating-season).
En Avis (ontmoet in Quito) heeft hier een apartement gehuurd voor een aantal maanden en moest haar keuken nog inwijden. Dat deden Toby (ontmoet in Baños en op de boot) en ik vorige week met een heerlijke garnalen pasta. Deze week werd er opnieuw gekookt, door andere mensen die we ontmoet hadden in Puerto Ayora. Het gerecht was cola-kip, wat beter smaakt dan het klinkt. En ook het hotel waar ik al weken verblijf, heeft deze week een keuken gekregen, dus die moest óók uitgeprbeerd worden. Ik heb mijn eigen mexicaanse chili gemaakt, die ik in Nederland bijna wekelijks bereid. Geheel spontaan hebben we ook nog maisbrood en tortilla´s geprobeerd te bakken en natuurlijk was er guacamole, al met al een prima Mexicaanse maaltijd.

Vandaag heb ik voor de lunch het restje chili opgegeten en ik kreeg er zowel heimwee naar Nederland al heimwee naar Mexico van...