Dag 180-181, Cuenca: mijlpaal 4000 meter

Cuenca is een interessante stad in een nog mooiere omgeving. En deze zaterdag, alweer mijn 181e reisdag, moest die omgeving maar eens worden verkend (nee, op dag 180 is er niets vermeldingswaardig gebeurd).



Ik had deze ochtend net besloten, dat ik ergens weilde gaan lopen, hoog in de bergen, toen ik iemand Engels hoorde praten met een Nederlands accent. En ja, ik sprak zowaar met de eerste Nederlanders sinds lange tijd! Op Galapagos heb ik met welgeteld één Nederlander gesproken, de eigenaar van een dive-shop. Om de één of andere reden (geld?) zijn er veel Engelsen, Duitsers en Israeliërs op de eilanden en maar héél weinig Nederlanders. Ik heb in die 33 dagen, naast de dive-shop eigenaar, maar twee andere mensen herkend als Nederlanders.
Aan het ontbijt regelden we dat we, drie Nederlanders en een Duitser, naar Nationaal Park Cajas zouden gaan voor een stevige wandeling op hoogte. In de bus kwamen we nog een Zweed tegen, dus gevijfen betraden wij de de niet zo welgebaande paden van dit stukje Andes.



Het laatste stukje weg legden we af in de auto van een behulpzame Ecuadoriaan, die zijn vrij zaterdag hier al vissend ging doorbrengen. Blijkbaar zitten de meren van NP Cajas, net als de meeste hooggelegen meren in Ecuador trouwens, vol met forel.
De wandeltocht duurde in totaal zo´n 4 uur en voerde over paramo graslanden met zeer interessante vegetatie, door bossen met vreemdsoortige rode bomen en langs/door enkele fabelachtig mooie wetlands. Het had vaak veel weg van de landschappen uit Lord of the Rings!
Vanaf dit hoge standpunt lijken het mieren, maar op de onderstaande foto doorkruisen Frodo, Sam, Merry en Pippin een uitgestrekte vlakte die veel weg heeft van een zompig moeras, en waar links en recht gevaren op de loer liggen...



Van lopen op 4000 meter hoogte wordt je hongerig, dus volgde in een restaurant in Cuenca een authentieke Colombiaanse maaltijd. Hier ben ik het goedkoopste bier tot nu toe tegengekomen: 600 ml voor 70 eurocent. Even later, ´s avonds in een café, hoorde ik tot mijn verbazing een (Nederlandstalig) nummer van Doe Maar, tussen alle RnB en Golden Oldies.

Enkele algemene bevindingen, die weer niets met Cuenca te maken hebben:

Boeken.
Waarom lees ik hier zoveel en thuis zo weinig? Waarschijnlijk zijn TV en Internet de schuldigen. Maar na een trage start aan het begin van de reis, lees ik nu makkelijk een boek per week. Veel boeken hebben een link met wat ik hier uitvoer en ook mijn laatst gelezen boek, Galapagos van Kurt Vonnegut, valt in deze categorie. Daarnaast leest Michael Crichton lekker weg in de bus en op het strand: Na Disclosure en Timeline, ben ik nu bezig met Congo en heb ik The Lost World ook al in mijn bezit.

Formule 1.
Ook de laatste twee races heb ik gemist, maar de uitslagen interesseren mij wel degelijk. Wat een bizar seizoen is dit! Van een spannende strijd tussen drie coureurs, leek het na de GP van Japan een uitgemaakte zaak. Alleen als Lewis Hammilton zou uitvallen, wat hij nog nooit eerder had gedaan, zou hij er nog een kans bestaan, dat hij níet de eerste rookie-wereldkampioen zou worden. En, in de GP van China valt hij niet alleen uit, zijn concurrenten worden ook nog eens 1 en 2... Is het ooit eerder voorgekomen dat er in de laatste race nog drie serieuze kandidaten voor de wereldtitel zijn?