Dag 182 t/m 187, Cuenca-Loja-Vilcabamba

Na de indrukwekkende wandeling in Cajas National Park, ben ik nog maar eens twee dagen in Cuenca gebleven. Daarin heb ik veel gelezen, `Extermino 2´ (28 weeks later) in de bios bekeken en de lokale heuvel beklommen. Die heuvel bood behalve een mooi uitzicht over Cuenca, helaas ook een kijkje in de armoede die hier aanwezig is. In ecuador is dat niet zo opvallend al bijvoorbeeld in Guatemala, maar vooral de inca-afstammelingen zijn soms schrikbarend arm: op de top van de heuvel kroop een oud vrouwtje letterlijk door het zand, omdat ze niet kon lopen. Triest, maar een sociaal vangnet is er niet.

Het geval wil dat dit reisjaar 366 dagen telt en ik er nu 183 in Latijns Amerika heb doorgebracht. Exact de helft dus, tijd voor goede voornemens. Het tweede halfjaar gaat nog avontuurlijker en vooral actiever worden dan het eerste, want gerelaxt heb ik voorlopig wel genoeg! Oh, en mijn Spaans moet beter worden...

Vanuit Cuenca heb ik wat overbodige spullen en DVD´s met foto´s naar Nederland gestuurd, wat opvallende betaalbaar is vanuit Ecuador. Ook mijn snorkelset wilde ik opsturen, maar de eigenaar van het hotel bood zowaar aan deze te kopen.
Van Cuenca leidde de ongelooflijk mooie weg naar het zuiden, naar Loja. Daar arriveerde ik na zonsondergang en vond een hotelkamer die erg veel weg had van een ziekenhuiskamer. Net toen ik me afvroeg hoe ik hier in vredesnaam een leuke tijd kon hebben in m´n eentje, kwam ik twee Amerikanen tegen: Jesse en David. Zij waren net van Quito naar Loja gereisd en hadden ook niet de intentie hier te blijven. Dus met z´n drieën vertrokken we naar Vilcabamba, hét paradijs in Ecuador.

Vilcabamba, dorp met 2000 inwoners, maar met een niet te tellen hoeveelheid hotels en lodges. Hier, in een prachtige vallei, is het klimaat perfekt en klonteren de backpackers samen. Je zou bijna denken dat je ergens aan de kust zit. Bovendien zijn de faciliteiten als zwembad, all-you-can-eat ontbijt, restaurant, bar, pooltafel en hangmatten best aardig voor een paar dagen... Ja, relaxen móet hier haast wel.

Maar ik heb ook een zeer boeiende hike gedaan. De berg van Vilcabamba lijkt op een klif in de Grand Canyon en de klim ernaar toe is dan ook erg stijl. Op odmerstaande foto is de afgelegde route simpelweg de top van de bergketen.



Eenmaal boven gekomen, loop je op een smalle rand, met zowel links al rechts een diepe afgrond. Soms was de rand één steen breed en brokkelden de stenen daaronder langzaam af... Erg mooi, maar ook best beangstigend. Onderweg werden we aangevallen door twee agressieve honden, vonden we kuddes koeien op ons pad en zagen we gieren, kolibries en andere vliegende kreaturen.
Nog nooit was een lunch zo welkom als na deze hike. En nog nooit was een duik in het zwembad zo verfrissend.





Na één van deze hoogtepunten van Ecuador, werd het tijd voor Peru, waarover snel meer.