Dag 197-198-199, Huaraz: sh*t happens
Na het grote aantal updates met een wat minder hoog reisgehalte, zal ik toch ook wat melden over mijn huide aktiviteiten in Huaraz. De stad zelf is een typische jaren-70 groeistad als gevolg van een zeer destructieve aardbeving in 1970 die alles vernietigde en tienduizenden mensen doodde. Maar het is de omgeving die het hier zo bijzonder maakt: Huaraz ligt op 3100 meter hoogte, temidden van enorme besneeuwde Andesreuzen. Er zijn hier maar liefst 50 bergpieken van meer dan 5700 meter hoog, waarvan de hoogste 6768 meter is. Al met al is de Cordillera Blanca de hoogste bergketen buiten de Himalaya en op een heldere dag levert dat zelfs vanuit de stad een fenomenaal uitzicht op:
En ja, die berg daar in het midden is dus Huascaran, die 6768 meter hoge berg! Allemaal prachtig dus, een omgeving die perfect is voor hikes van meerdere dagen. Het weer zit alleen totaal niet mee. Van andere mensen die net terugkwamen, hoor ik alleen maar verhalen over sneeuw, hagel en regen en ook hier, in de stad, regent het iedere dag vanaf een uur of drie. Niet echt lekker om dan in een tentje te gaan zitten dus. Net als ik dit zit te typen, hebben we een prima dag met zon en een blauwe lucht, dus hopelijk wordt het beter! Vooralsnog was ik echter van plan het te houden bij dagtochten naar de lokale bergmeren, ruines en gletsjers.
De eerste dag was een rustige, vanweg opnieuw een lange nachtbusrit. Meer dan een stadsverkenning en wat wandelen was ik niet van plan. Roel, mijn medereiziger, besloot wel een twee-daagse trekking te gaan doen, een beslissing waar hij later spijt van kreeg...
Na een boekruil en lunch in een plaatselijk cafe kwam ik wat Zwitsers tegen, die ik eerder in Vilcabamba en Chachapoyas al had ontmoet. Er werden plannen voor de avond gemaakt en eveneens voor ver in de toekomst in Bolvia en Chili (we zien wel wat daar van terecht komt...). In het hostel bleek ook David de Amerikaan te verblijven, waar ik eerder al in Vilcabamba de lokale berg mee had beklommen.
Ik at met de Zwitsers kip, konijn en forel in een prima Peruviaans restaurant (Peru heeft bijzonder goed eten!) en we waren daarna de enige drie gasten in een verder erg leuke bar. De rest van de avond is eigenlijk weer zo'n verhaal dat niet geschikt is voor publicatie maar dat ik later vast nog wel eens zal vertellen. Het resultaat was echter dat een dagtocht er de volgende twee dagen niet in zat. Sh*t happens... (pff, censuur op blogspot!)
Oh ja, het gebrek aan foto's de laatste week is mij ook opgevallen en dat maakt het allemaal vast wat minder leuk om te lezen. Dus ik heb mijn best gedaan een snellere internetverbinding te vinden hier in Huaraz.
1 opmerking:
Ho Joffrey,
Dank voro je kaart van de galapagos, hij is aangekomen!
Groeten,
Sieuwert
Een reactie posten