Hierbij volgt er een verslag van de laatste dagen in Cusco en de Amazone-trip. En dit verhaal is nu ook aangevuld met foto´s!
Vrijdag en zaterdag bracht ik nog in Cusco door, maar eigenlijk heb ik geen ene reet uitgevoerd. De vrijdag kwamen we terug van Machu Pichu en de rest van de dag bestond uit internetten, eten en koffie drinken. Oh, en er waren wat optochten in de stad, voor zover ik kon zien tegen geweld in het algemeen. Dus dat bracht wat leven in de brouwerij die avond.

Zaterdag heb ik een poging gedaan van Cusco naar de ruïnes van Saqsayhuamán te klimmen, maar was al uitgeput na het eerste kwartier (50 meter stijgen), dus ben maar snel weer naar de stad teruggekeerd. Het was niet echt mijn dag voor fysieke inspanning, maar wel degelijk voor restaurantbezoeken. Het diner was het duurste dat ik tijdens de hele trip heb gegeten, maar liefst 14 euro voor drie gangen, maar absoluut fantastisch! Ja, Henk, hier kunnen ze ook koken... De Peruviaanse keuken (nuevo Andino) is bovendien zeker origineel.

Dus... na twee dagen relatieve rust, werd het tijd voor vijf dagen in een totaal andere wereld in de jungle! Op zondag ging de Amazone-trip namelijk van start. Een kaartje met de afgelegde route volgt later.
We startten met de vlucht Cusco-Puerto Maldonado. Daar in de jungle was het ineens 33 graden en erg vochtig, wat natuurlijk aankwam als een klap in je gezicht. We werden upgehaald door de tourguide en de boatman/kok en tot onze verbazing bestond de groep uit niet meer dan ons beiden en deze twee locals! Een beetje vreemd, maar het avontuur kon nu beginnen.

Op dag één reisden we vrijwel de hele dag met een langzame boot over de Rio Madre de Dios, Rio ? en Rio ? naar de overnachtingsplek: een miniscuul strandje direct aan de oever van de rivier. Qua dierenleven zagen we onderweg een familie capibara´s en vele vogels zoals toucans, papegaaien en klein tropisch grut. Tot ons genoegen was de kok in staat met zeer weinig middelen, op deze kleine boot (in principe een veredelde kano met buitenboordmotor), een voedzame maaltijd te bereiden. Zelfs beter dan mijn Galapagos voedsel, wat in een echte keuken werd bereid! Die nacht begon het te regenen, wat een sterke stijgen van het waterniveau betekende.
Dientengevolgde was het strandje op dag twee nog een stuk kleiner geworden en waren we bovendien genoodzaakt te wachten tot het weer wat minder slecht werd. We brachten de tijd door met kaartspelletjes uit Peru, Nederland en Zwitserland (ik heb mijn bijdrage geleverd met toepen) en de lunch. Daarna kon de lange tocht beginnen naar de Macaw Adventure Lodge: nog eens 5 uur varen stroom opwaards. De rivier was compleet veranderd: de stroming was sterker dan de dag ervoor en er dreven talloze stukken hout, takken en bomen in het water; deze waren door de rivier van de oever meegesleurd.
Aangekomen bij de lodge, totaal geïsoleerd van de rest van de toeristen in hun boten en lodges, volgde een wandeling door het regenwoud, waarin we capucijn apen, één gele slang en vele vogels tegenkwamen. Kort daarna viel de nacht al in en dat betekent in de jungle dat het binninkort bedtijd is.
Al met al was deze tweede dag letterlijk een beetje in het water gevallen, want de geplande aktiviteiten `kaaimannen zoeken´ en `vissen´ konden niet doorgaan vanwege het hoge waterniveau. Ja, dat krijg je in november!
Dag drie was echter de hoofdmoot van het bezoek aan de Macaw Adventure Lodge. Het heeft niet voor niets Macaw in de naam. hier kun je macaws zien (guacamayos in het Spaans of ara´s in het Nederlands). Er is een colpa in de buurt van de lodge, waar de ara´s iedere dag heengaan om klei te eten, vanwege de mineralen. Normaal gesproken zin ara´s niet sociaal, ze zijn alleen te zien als tweetallen of drietallen. Echter, bij de colpa kun je met gemak 80 tot 100 van deze enorme vogels tegelijk zien! En ja, we zagen vele `red and green macaws´ in de bomen en ook vele vliegend, maar klei eten deden ze vandaag niet. Zelfs na drie uur wachten (!), kwamen ze niet naar beneden om van de heerlijke klei te smikkelen en te smullen... Volgens de gids zou dat met de regen van de vorige dag te maken kunnen hebben. Pffff... Maar goed, foto´s zijn er wel!


Na de ara´s en de lunch was het tijd voor een volgende wandeltocht door het regenwoud. Meer apen (capucijnapen, red fronted tits (?) en black tamarins) en vogels waren makkelijk te spotten, maar in de zoodieren colpa waren enkel voetafdrukken te bewonderen. Ik ondernam zelf die avond nog een korte nachtwandeling, maar door de vele insecten die vooral recht op m´n hoofdlamp afvlogen, hield ik dat snel voor gezien.
Op dag vier verlieten we de Macaw Adventure Lodge en bedwongen de nu wel erg wilde rivieren, vol met boomstammen en andere objecten. Stroomafwaards duurde deze tocht geen 10 uur, maar slchts 3 uur! Terug in Puerto Maldonado, vervolgden we per taxi en te voet onze weg naar de haven aan de andere kant van de stad. Vanaf daar vertrokken we per boot richting Lago Sandoval: een uurtje varen ten oosten van Puerto Maldonado en vervolgens anderhalf uur lopen door de jungle. Daar, aan de oever van dit `oxbow lake´, kwamen we aan bij de volgende lodge. Dit was meer een boerderij in het midden van de jungle; kippen, kalkoenen, eenden, honden en katten liepen overal. Maar er waren ook interessante planten als de cashew-boom en coca te zien. Het dierenleven hier was erg makkelijk te spotten: binnen een uur zagen we al talloze doodshoofdaapjes en capucijnapen, die hier in een gemengde groep leven. Dit was één van de meest spectaculaire dingen die ik gezien heb, de vele apen sprongen na elkaar van boom tot boom, recht over het voetpad. Absoluut een prachtig gezicht. En mijn missie op op zijn minst ara´s en doodshoofdaapjes te fotograferen was hiermee al geslaagd!
Onderstaande foto´s zijn achtereenvolgens een doodshoofdaap, nog een doodshoofdaap en ten slotte een capucijnaap.



Na een duik in het meer, was het tijd voor een boottocht. Op zoek naar reuzenotters en kaaimannen (die we niet tegenkwamen), zagen we meer apen. Deze keer rode brulapen. Dat maakte al vijf soorten in vier dagen. En de vogels op het meer waren bijzonder de moeite waard. Ten eerste vele Hoatzins, een vogel die niet veranderd is sinds de prehistorie, een herkauwer is, en wonderbaarlijke sissende geluiden maakt. Daarnaast slangenhalsvogels, neotropische aalscholvers, `red and blue macaws´, VEEL papegaaien, ani´s, diverse reigersoorten (o.a. tiger heron en striated heron), zwaluwen en natuurlijk ontelbare kleine vogeltjes waarvan ik de naam niet meer weet. Dit tochtje was, ondanks de gemiste otters en kaaimannen, zeker geslaagd. Mijn camera-batterijen waren inmiddels leeg, en er was geen electriciteit tijdens deze trip, dus foto´s heb ik er niet van. Behalve een paar van Caroline´s camera misschien. Maar zonder camera wa het wel een heerlijk ontspannende activiteit, dit boottochtje!
De kaaiman-zoektocht die daarna plaatsvond in de vroege avond leverde slechts één exemplaar van de zwarte kaaiman op. Er waren echter wél nachtaapjes (cool!) en tarantulas (hairy) te zien rond de lodge.
En toen volgde, op dag vijf (vandaag), de terugtocht naar Puerto Maldonado en vervolgens Cusco. De dag begon al om 5:30, zodat we nog een bezoekje konden bregen aan de lokale papegaaien/ara verzamelplaats. In pricipe ook een colpa, maar dan niet voor klei, maar voor palmbomen. De vogels eten namelijk van de de dode palmbomen. En ja, hier waren zowaar enkele tientallen ara´s te zien en daarnaast vele kleurrijke papaegaaien. Zijn de meeste papegaaien slecht groen met een gekleurde vlek (in tegenstelling tot de kleurrijke ara´s), deze vogels waren half geel, half groen. In een boom in de verte zaten al twee reusachtige blauw-gele ara´s te wachten op hun beurt, maar toen begon het te regenen. En ara´s eten niet als het regent...
Dus we haastten ons naar de ingang van het park en toen we nét binnen waren, begon de echte tropische regenbui. Tijdens zo´n bui blijft het in dit deel van de jungle de hele dag regenen en wel met een enorme intensiteit. De rivier gedoeg zich nu was nu werkelijk alsof het een groot meer of de zee was. Maar twee uur later arriveerden we in Puerto Maldonado, aten een laat ontbij en werden naar het vliegveld gebracht.
En nu zit ik weer in Cusco! Na vijf dagen zonder stromend water (buiten de rivieren...) was douchen de eerste activiteit hier, gevolgd door een decadente lunch en wat welverdiende internettijd.
Samengevat kan ik zeggen dat de Amazone-trip gedeeltelijk geslaagd was en gedeeltelijk een beetje tegenviel. Ik heb maar één kleine kaaiman gezien, niet gevist, geen reuzenotters, jaguars of tamandua´s gezien en het regende twee van de vijf dagen, waardoor activiteiten geannuleerd werden. Maar dat is nu eenmaal de natuur en dat is het begin van de regentijd. Aan de andere kant heb ik WEL zes soorten apen gezien, waaronder doodshoofdaapjes (dat maakt acht soorten in totaal sinds het begin van de reis), drie soorten ara´s, een familie capibara´s en vele soorten interessante, nieuwe vogels. Ik heb laag en zeer hoog water in de rivier meegemaakt, gekampeerd in de Amazone, goed gegeten op kleine kano´s, zonder electriciteit en stromend water de nacht doorgebracht, op een wondermooi oxbow lake gevaren en ben diep in het regenwoud geweest op een niet-toeristische plek. Het voelt achteraf als een enorme missie die nu (gelukkig) achter de rug is, maar die absoluut de moeite waard was.

