maandag 5 november 2007

Dag 207-208-209, Huaraz-Lima-Huancayo-Lima-Cusco

Nog nooit in mijn leven heb ik zo lang in het openbaar vervoer gezeten, als in de afgelopen dagen! Van de 67 uur die verstreken sinds mijn vertrek uit Huaraz tot mijn aankomst in Cusco, heb ik er 42 in bus of taxi doorgebracht... In die tijd heb ik 10 films kunnen zien, twee keer bingo gespeeld en één bus-breakdown meegemaakt.

Van het hele plan dat ik in de voorgaande post nog presenteerd, is namelijk weinig terecht gekomen. Huaraz-Lima ging prima, ontzettend luxe in Cruz de Sur´s eersteklas. Leren slaapstoelen, hostess, maaltijden, enz. Vervolgens stapte ik na twee uur wachten over op de bus van Lima na Hunacayo, deze keer zonder leren stoelen, maar nog steeds met de rest van de prima service.

Huancayo is gelegen op 3250 meter hoogte, in de Andes. Het landschap is hier mooi, het weer zeer zonning en de rotsformaties van Torre Torre waren de wandeling best waard. Maar verder is het allemaal niet echt vernieuwend na het psectaculaire Huaraz! En de gedachte om nog verder dit dunbevolkte deel van de Andes in te trekken, stond me eigenlijk niet echt meer aan.

Torre Torre shadows

Dus... de volgende ochtend heb ik een busticket Lima-Cusco gekocht en vervolgens moest ik maar proberen om op tijd in Lima aan te komen om deze bus ook daadwerkelijk te halen! Want Cruz del Sur was vol, de andere maatschppijen vertrokken te laat of waren te langzaam. Dus, het werd een taxi. 60 soles, ipv 40 voor de luxe bus, maar dan ga je ook echt SNEL! Deed de non-stop bus er nog 6.5 uur over, de taxi doet dezelde rit in 5 uur. En dat betekent 100 km/u in de bochten, 130 op het rechte stuk, en dat alles op de bergweg die ons van 3250 via 4818 naar 0 meter leidde... Enkele bijna-ongelukken, liters angstzweet en 5 uur later, was ik ruim op tijd in Lima. En toen restte alleen de rit naar Cusco nog, die 23 uur bleek te gaan duren (slechts 3.5 uur vertraging, wat normaal schijnt te zijn op deze route)

Cafetaria on 4818m

1 opmerking:

Remke zei

Hey Joffrey,

Ik kan helaas je verhalen een paar weken niet volgen maar ik ben er heilig van overtuigd dat dat voor jou he-le-maal niets uit maakt.

Straks, als ik weer terug ben ik het koude Nederland zal ik de verhalen weer oppikken. Nu eerst even genieten van het zonnetje in Buenos Aires.

Groetjes Remke