Dag 210 t/m 214 Cusco & Aguas Callientes

Mijn eerste drie dagen in Cusco heb ik vooral genoten van het eten en drinken, dat hier toch van een beetje betere kwaliteit is dan in de meeste Andes-steden. Op maandag ontmoette ik de Zwitsers, Caroline en Patrick, en er werden alweer plannen voor de toekomst gemaakt. Op woensdag zouden Caroline en ik al naar Machu Pichu gaan, dus moesten er snel een aantal dingen worden aangeschaft. Vervoer naar Ollantaytambo, een treinticket naar Aguascallientes en natuurlijk de entree voor Machu Pichu zelf. Al met al een hele uitgave, je bent zomaar $100 kwijt voor een bezoekje aan dit wereldwonder.

Omdat er op de weg van Cusco naar Ollantaytambo een aantal interessante ruines en andere bezienswaardigheden zijn te bewonderen, hebben we dat gedeelte maar georganiseerd gedaan, wel zo makkelijk met gids en vervoer allemaal voor je geregeld. Dus we hebben de markten en ruines van Pisaq bezocht, gegeten in Urabamba en de ruines van Ollantaytambo bekeken. Daarna ging de rest van de groep door naar Chinchero en bleven wij in Ollantaytambo wachten op de trein.



En tijdens die reis ga je ineens van het hooggebergte naar de nevelwouden op slechts 2000 meter. Dus het was in Aguascallientes een stuk warmer en erg groen. En erg toeristisch: het enige bestaansrecht voor Aguascallientes is de nabijheid van de ruines en dat is duidelijk te merken! Tientallen hotels en restaurants in dit piepkleine plaatsje en bijna allemaal zijn ze leeg, want het is geen hoogseizoen... Maar wel happy hour:



Tussen aankomst op woensdag om 22:00 en vertrek op vrijdag om 5:45 was er niet veel meer te doen dan het bezoeken van die ene ruine: Machu Picchu. Dus dat deden we. Van het plan om bij zonsopkomst op de site aanwezig te zijn, kwam helaas weinig terecht vanwege een niet-functionerende wekker(!). We hebben echter niets gemist, want bij aankomst op 9:00 was het nog mistig. Dus we beklommen eerst Huana Pichu, de beroemde en erg steile rotspiek die op iedere foto van Machu Picchu is te zien.



Inmiddels was het opgeklaard en het uitzicht was zoals verwacht: wonderschoon. Na de lunch hebben we de rest van de site bekeken en dan blijkt die erg groot te zijn, met honderden huizen, tempels, terrassen en meer. En natuurlijk de typische dieren van de Andes: Lama´s en Viscacha´s (een soort Chinchila´s die er uitzien of ze net uit bed komen). Daarnaast zijn er ook vele interessante vogels, hagedissen en vlinders te zien.



Al met al is Machu Picchu het ideale dagje uit voor het hele gezin, wat na twee uur ´s middags duidelijk te zien was. Waren er in de ochtend alleen maar honderden buitenlanders (die allemaal vroeg aanwezig willen zijn, omdat dat nou eenmaal aangeraden wordt door de Lonely Planet), rond twee uur was het een heel stuk rustiger en bestond het publiek vooral uit grote groepen Peruvianen. Dat was een mooi moment voor een hike naar de Inka-brug en een tweede rondgang over de site. Natuurlijk moesten we dan wel weer iedere vijf minuten met een Peruviaan op de foto! Voor Caroline (1m70, bruin haar en bruine ogen) was dit overigens een totaal nieuwe fenomeen, dus het ligt toch echt aan mijn ongewone verschijning hier...



Op de laatste avond kwamen we hier, in dit piepkleine stadje, terecht in een haute-cuisine restaurant, waar we voor 8 euro de meest exotische gerechten konden eten. Een vreemde gewaarwording, maar zeer smakelijk.

Ik ben overigens blij dat ik de Inka-trail niet gedaan heb, tijdens dit gewone bezoekje hebben we al makkelijk 15 km gelopen. Niet dat ik zo lui ben, ik ga mijn 6000 meter nog wel beklimmen in de nabije toekomst! Maar eerst vlieg ik op zondag naar de Amazone. Samen met Caroline heb ik namelijk een vijf-daagse trip in Tambopata geboekt, tijd voor wat mooie foto´s van apen, slangen en papegaaien! Misschien volgt er voor die tijd nog een update (ligt er vooral aan of er hier in Cusco nog wat vermeldingswaardigs gebeurd), maar anders ben ik vanaf donderdag middag weer bereikbaar en dan volgt er zeker een uitgebreid verslag van het Amazone-tripje.