Dag 244 t/m 246, Potosi en Uyuni: bussen, bergen en meer van die shit

Na Cochabamba ging David gelijk door naar Uyuni, terwijl Caroline en ik nog een bezoek aan Potosi brachten. Eigenlijk wilden we oorspronkelijk naar Sucre, maar daar was het de afgelopen weken zó onrustig, met demonstraties, doden en gewonden, en dus werd het Potosi.
Slechts tien uur per bus verwijderd van Cochabamba, maar door diverse technische problemen werden dat er veertien. En helaas waren dat zeer onplezante uren, daar in die bus. Na enkele uren bleek namelijk dat een deel van het diner (de salade?) mijn ingewanden aan het aanvallen was... Op zo´n moment wil je niet in een bus zitten die nooit stopt voor toiletbezoek! Details laat ik hier verder maar achterwege, maar dit is eigelijk zo´n verhaal voor tijdens één van die memorabele KPN-lunches in het illustere jaar 2006.

In Potosi aangekomen, had ik weinig trek in een tour van ce coöperatieve mijnen, eigenlij DE attractie van Potosi.
Rondlopen in de `hoogste stad van de wereld´ (van deze groote) is echter ook best aardig. Het klimaat was verrassend mild voor een stad op 4060 meter hoogte en op de ochtend van de tweede dag was het zelfs behoorlijk heet! Het is regentijd, dus het verschil tussen twee dagen kan enorm zijn:





Er is in Potosi een hoop koloniale architectuur te bewonderen. Na een bezoek aan de nationale mint (vandaag grotendeels gesloten), kwamen we Anelie tegen, die ik eerder al in Huaraz en op de Galapagos had ontmoet. Gedrieën bezochte we het Convento de Santa Teresa, een actief klooster, en probeerden we de lokale keuken uit. Lama-steak smaakt nog steeds prima! Die avond wilden een hoop mensen in het hostel een film kijken. Nu ben ik altijd huiverig voor de DVD-kopiëen die in hostels rondzwerven, ze zijn namelijk vaak zó bekrasd, dat de film er halverwege gewoon mee kapt. En ja, ook deze keer was het weer raak: na een halve Simpsons, Syriana en Ghostrider, kan ik nu ook een halve Butterfly Effect bijschrijven. Ooit zal ik de tweede helft zien! Deze DVD had overig geen krassen, maar was gedeeltelijk gesmolten...



El proximo dia fuimos a Uyuni, solo ochas horas mas en el autobus. Durante este viage no encontré mas problemas con mi estomage. Llegamos a las ocho, entonces pudimos buscar un tour por la mañana.

En die tour werd snel gevonden. Vanuit Uynuni ging we naar de beroemde Salar, vulkanen en gekleurde meren in het zuidwesten van Bolivia. Drie dagen reden we rond met negen mensen in twee Toyota landcruisers, door werkelijk prachtige landschappen. Samen met de Galapagos trip en de Pamapas tour in Rurrenabaque was dit één van de natuurlijke hoogtepunten van mijn tijd in Zuid-Amerika. Meer details in de volgende post!