Dag 247-248, Salar de Uynuni: zout, zand, vicuñas en flamingo´s

Hier het verslag van drie dagen en twee nachten in een zeer geïsoleerd stukje Bolvia. Vantevoren had ik de waarschuwingen gelezen dat je met enkele tientallen landcruisers vooral achter elkaar aanrijdt, maar er waren er deze keer slechts een stuk of vijftien en bovendien reden we vaak alleen rond (onze tour was iets afwijkend van de standaard route).

Het begon op dag één allemaal een beetje ongemakkelijk... De vorige avond was ons verteld dat er behalve ons drieën, nog twee Fransen met de tour mee zouden gaan. Nu is het zeer gebruikelijk dat van zulke informatie later niets blijkt te kloppen en ook deze keer was dat het geval. Er waren de volgende ochtend geen Fransen te bespeuren, alleen drie Australiërs, twee Nieuw-Zeelanders en een Engelse. Vijf van hen werden in een extra auto van delzeflfde maatschappij op pad gestuurd en de rest van ons kon gaan wachten. Na enige tijd arriveerde onze auto en konden we op pad. Eerst moesten we echter nog even langs een `hotel´ om nog twee passagiers op te halen. Dit hotel bleek een andere, goedkopere tour-agency te zijn. Terloops vertelden zij wat ze betaald hadden voor de tour, wat heel wat minder bleek te zijn geweest dan wat wij hadden betaald (onze detour door de Salar kostte twintig dollar extra). De opmerking dat we graag terug wilden naar de tour-agency om deze verschillen te verklaren, resulteerde uiteindelijk in het op het laatste moment verwijderen van deze twee personen uit de auto. Dat was niet echt gepland en nogal lullig voor hen, maar het leverde een hoop ruimte op in onze auto...

Veel woorden zijn verder niet nogig, foto´s zeggen in dit geval een stuk meer.
Twee van de Salar, de eerste een klassiek plaatje dat gebruikmaakt van de die grote witte vlakte. De tweede is vanaf Isla Incahuasi, in het midden van de Salar.





Een adembenemend mooie zonsondergang met kleuren die ontzettend nep lijken. De sterrenhemel was trouwens ook bijzonder mooi, met duizenden sterren (zo veel is gewoon onmogelijk in Europa) en daarnaast Mercurius, Venus, Jupiter en Saturnus duidelijk zichtbaar!



Zomaar een plaatje vanuit de auto:



Flamingo´s zijn tebewonderen in grote getalen, maar deze kleine groep reflecteerde mooi in het water:



Nog een meertje met een mooie lucht:



Meer dieren, in dit geval een vicuña, één van de soorten kameelachtigen hier:



Veel wind en veel zand levert dit op:



Laguna Colorada, het groen-blauw-wit-rode meer:



Sol de Mañana `geisers´:



Ook op 4500 meter hoogte heb je meeuwen in de Andes:



En tot slot, Laguna Verde (groen?). Totaal levenloos, maar met een perfecte reflectie van de Vulkaan:



En daarmee sloten we de tour af. Wat volgde, was een transfer van Bolivia naar San Pedro de Atacama in Chili. Van een derdewereldland naar het meest welvarende land van Latijns-Amerika, een behoorlijk verschil!