Dag 261 t/m 263, Rio: ken je klassiekers

Rio is zo erg nog niet. Ja, ze spreken nog steeds Portugees en nee, het is nog steeds geen Mexico, Bolivia of Argentinie. Maar, de setting is pretty fucking amazing, het strand is oneindig lang en het weer werkt ook nog eens mee! Dus, ik houd het hier wel uit tot in het nieuwe jaar. Maar daarna ga ik weer snel terug naar een plaats waar ze Spaans spreken.
En ja, ik weet dat mijn zinsconstructies in bovenstaande tekst niet echt volgens de regels van de Nederlandse taalunie zijn. Zo heel belangrijk is Nederlands momenteel echter niet voor mij; Portugees, Spaans, Engels, Portunol, Spanglish en zelfs Duits zijn hier nuttiger, dus steek ik daar mijn energie maar in...

In nog eens drie dagen Rio, heb ik ondanks het absurd warme en vochtige weer best wat uitgevoerd. Eerst een lange wandeltocht van Botafogo (mijn thuisbasis) via Velmelha en Copacabana naar Ipanema, grotendeels blootsvoets over de stranden. Die avond bleek het ook nog kerstavond te zijn, hét moment waarop hier kerst wordt gevierd. Dus was er een diner om klokslag 0:00. Verder is de kerstsfeer hier vrij onzichtbaar.
De volgende dage volgde het serieuzere werk. Eerste kerstdag was de eerste zonnige dag, dus stond een bezoek aan Pao de Acucar, Sugerloaf Moutain, op het programma. Er gaat een kabelbaan naar de top, maar gedeeltelijk omdat het hier duur is en gedeeltelijk omdat ik een beetje gestoord ben, loop ik liever naar bergtoppen. Hier betekent dat klimmen met touwen, omdat sugerloaf nogal steil is. Maar er is ook de mogelijkheid om naar een lagere berg te lopen en vandaar de kabelbaan te nemen voor de halve prijs. Voor die drie minuten betaal je overigens nog steeds 17,50 reais (6 euro), een klein vermogen vergeleken met de voorgaande landen! De wandeltocht was zeker de moeite waard, met vogels, erg grote hagedissen en geweldige mini-aapjes op het pad. Het uitzicht was ook zeker niet verkeerd vanaf deze 396 hoge rots. Een bonus is dat je vanaf hier het Christusbeeld op zijn berg kan zien, wat vanaf Corcovado natuurlijk niet kan.



Een ander hoogtepunt van Rio is een bezoek aan Copacabana beach. Toch wat anders dan Copacabana in Bolivia! Het is natuurlijk gewoon een strand, maar wel een erg beroemd strand. Vier kilometer zand, met alle soorten Brazilianen en een paar toeristen. En verbranden kan ook vanonder een parasol.



Vandaag was het dus tijd voor een strandloze dag. Corcovado en zijn Chrustusbeeld moesten echter nog bezocht worden! En ook deze rots kan zonder de trein van 36 reais (12,50 euro) prima bezocht worden. De taxichauffeurs aan de voet van de rots waarschuwen dat het te ver is om te lopen en bovendie veel te gevaarlijk vanwege de favella´s in de buurt. In werkelijkheid is het een prachtige wandeltocht van 9 kilometer, waarin je 710 meter stijgt en niet eens in de buurt van de sloppenwijken komt. Er staan gewoon wat huizen van locals langs de weg... Vermoeiend is het wel met 37 graden.
En het uitzicht is fenomenaal!



Waar ter wereld vind je een rots van 710 meter in het midden van de stad? Het is alsof het een gebouw is! En ja, dat beeld staat er ook nog... Het is indrukwekkender dan dat in Cochabamba, maar het is de setting die het echt bijzonder maakt. Het geheel is het waard om een wereldwonder genoemd te worden. Jammer alleen, dat het zo enorm druk is, daar op de top. Het platform vlak voor het Christus beeld is veruit de drukste toeristische plek van deze trip.



Brazilie heeft trouwens het mooiste geld dat ik ben tegengekomen tot nu toe. Met een kolibrie, zeeschildpad, witte reiger, ara, leeuwaapje, jaguar en een grouper (vis), is het een zeer biologisch verantwoorde collectie afbeeldingen!