Dag 293 t/m 298, Bariloche, Mendoza & Santiago

Alles wat tussen de ontmoeting met de pinguins en de confrontatie met de Moais plaatsvond, zal ik hier slechts kort samenvatten, aangezien het meest noemenswaardige natuurlijk Paaseiland is (zie volgende update).

Met mijn twee-daagse bezoek aan Bariloche heb ik deze stad, en vooral de omgeving ervan, absoluut niet de aandacht geschonken die deze verdienen. Maar ja, meer tijdhad ik niet en nu weet ik tenminste dat het de moeite waard is om later nog eens te bezoeken.



Bariloche is een ski-oord voor de wat rijkere Zuid-Amerikaan. Zo´n beetje het Chamonix van Argentinië. De architectuur past daar volledig bij en wordt `Bariloche Alpine` genoemd, erg bizar om dat in Zuid-Amerika te zien! In de zomer is Bariloche een buitensport paradijs met mogelijkheden tot raften, mountainbiken en meer van dat tegen nogal hoge prijzen. In mijn twee dagen, had ik alleen tijd voor wat wandelingen. De uitzichten blijven echter mooi en de meren ontzettend blauw. Ook heb ik de skipistes zelf bezocht, die er wat vreemd uitzien in de zomer. De uitbundig bloeiende vegetatie maakte het echter een zeer leuke wandeling, die mooie foto´s opleverde.



Bariloche is bovendien een stad van chocolade, en deze smaakte erg goed. Vergelijkbaar met Europese chocolade, die overigens ook volop verkrijgbaar is hier. Al met al was het absoluut een bezoek waard, maar zoals gezegd, veel te kort.



En hoe kwam ik dan in Mendoza terecht, terwijl ik het plan had naar de Chileense kant van de Andes te reizen? Ik had zelfs een tiicket voor de bus naar Chili, maar het wilde me maar niet lukken ook daarwerkelijk in die bus te stappen: ik heb hem twee keer in 1 ochtend gemist... De oorzaak van het missen van de 8:00 bus, was een fles wijn, waardoor ik de wekker vergat te zetten. Met weinig hoop op plaats in de volgende bus, vertrok ik naar het busstation. Wonder boven wonder, boden ze me gratis een ticket voor de bus van 12:00 aan! Echter, ik had mijn bagage niet bij me en moest die dus eerst ophalen in het hostel. Geen probleem, ik had nog twee uur over. Maar... door de enorme drukte in de bus, waardoor die bij iedere lantaarnpaal moest stoppen, was ik vervolgens niet in staat om binnen twee uur naar het hostel en terug te gaan, ongelooflijk!

Deze keer zat er geen refund in. De wijn zag ik maar als teken dat ik naar Mendoza moest gaan (dé wijnstad) en er ging zowaar direct een bus naar toe. Die was met een overstap in Neuquén (ja, wat een naam voor een stad...), maar was inclusief een warme maaltijd en wijn. Ik ontmoette bovendien twee Nieuw-Zeelanders die ik nog kende uit Iguazu, het was dus gezellig in de bus. Mijn laatste bus in Argentinië was dus eindelijk van het type bus waarover ik zoveel gehoord had: het summum van comfort. Ik kon voor de tweede keer in een week Die Hard 4.0 zien, eerder dit jaar nog gemist in de bios. Ik zie de laatste tijd veel films in de bus die tijdens mijn reis nog in de bioscoop in premiere gingen, ook Spider-Man 3 en Shrek 3 kwamen recentelijk langs. Ik ben te lang onderweg...



Mendoza, stad van de wijn en stad die bijna overstroomde toen ik er was. De hoeveelheid regen was werkelijk enorm.



Er was gelukkig een droge middag, dus ik heb een bodega bezocht en een glaasje wijn geproefd. Ik had meer geproef verwacht, maar het is leuk het proces eens te zien. En het is Mendoza, niet de minste plek voor een wijntoer! Tijdens mijn reis heb ik overigens heel wat over wijn geleerd en kan zowaar he verschil tussen enkele druivensoorten proeven. Van de rode wijnen ben ik hier voornamelijk Cabarnet Sauvignon, Merlot en Malbec tegengekomen, maar ook Syrah en Temparillo worden veel verkocht. In Uruguay is daarnaast Tannat populair, een druif waar ik nog niet eerder van gehoord had. Natuurlijk komen er een `paar` van de meer typische flesjes mee naar Nederland. Sterker nog, aangezien Ryanair maar 15 kilo bagage toelaat en zowat al mijn kleding van ellende uit elkaar valt, zal er waarschijnlijk niet veel meer dan die flesjes terug naar Nederland komen...



Na Mendoza was het tijd om de Andes weer eens over te steken en Chili met mijn tweede bezoekje te vereren. Chili inkomen is nogal omslachtig, omdat ze het nodig vinden alle bagage uitvoerig te controleren op vers fruit, vlees en meer van dat. Daardoor sta je zomaar twee uur te wachten bij de grens. Ook binnen het land wordt je bagage regelmatig door een scanner gehaald of moet de tas open. Dat kan alleen in Chili!

In Santiago was ik maar een dag, maar in die korte tijd kon ik al concluderen dat het een bijzonder mooie stad is, met veel koloniale gebouwen en een uitzicht naar de Andes. Het leeft er bovendien enorm in de zomer, met veel mensen op straat en overal muziek. Heel wat anders dan Buenos Aires in de zomer. Santiago moet ik ooit nog maar eens goed verkennen, want nu was het na een korte stadswandeling en wat inkopen doen vroeg bedtijd: de volgende dag vertrok om 9 uur mijn vlucht naar Paaseiland! De foto´s staan al online, het verhaal volgt snel.