Dag 316 - 317, Paracas - Lima en het viegtuig naar Europa...

In de laatste dagen heb ik werkelijk (te) veel activiteiten gepropt. Natuurlijk is het net een deadline: dit is de laatste mogelijkheid om nog wat te doen in Zuid-Amerika. Daarna is het over en uit en kan ik weer een lange tijd in Europa bivakkeren, hele dagen werken, en geregeld koukleumen en natregenen. Oh, en me fantastisch thuis voelen en vermaken tussen alle familie, vrienden en overige landgenoten!

Na de ervaringen in Arequipa, Nazca en Huacachina was er welgeteld nog één dag voordat het vliegtuig naar Madrid vertrok. Op de ochtend van die dag lag ik nog in bed in mijn hostel in Huacachina, twaalf uur later in mijn bed in Lima. En tussendoor heb ik het schiereiland Paracas en de Ballestas eilanden bezocht. De belangrijkste bezienwaardigheid daar is... een werkelijk ongelooflijk grote hoeveelheid vogels. Islas Ballestes schijnt één van de belanrijkste plekken ter wereld te zijn voor broedende zeevogels. En er zijn dan ook miljoenen exemplaren van de Nazca booby, de Humboldt-pinguin, drie soorten aalscholvers, vele soorten meeuwen en enkele andere vogelsoorten te bewonderen. Daarnaast zijn de eilanden zelf door de zee in interessante vormen gevormd en is er een bizar ogende guano-industrie aanwezig. (Guano is vogelstront die lange tijd als natuuriljke mest gebruikt werd)

De hele tour was in Huacachina geboekt en zou volledig incusief alle vervoer zijn, tot en met de taxi naar de busterminal met bussen naar Lima. Echter, de taxi bleek niet verder te rijden dan het centrum van Pisco, aangezien daar oorspronkelijk een busterminal gelocaliseerd was. Na de aardbeving van augustus 2007, was deze helaas `buiten gebruik´. Op precies te zijn lag hij volledig in puin, net als het grootste deel van de rest van de binnenstad. Een zeer bizar en onwerkelijk gezicht en iets waarvan ik bewust geen foto´s heb genomen.

Een collectivo bracht ons naar de terminal naast de snelweg en vanaf vertrokken zeer regelmatig bussen naar Lima. De bussen van de aangeraden goedkope maatschappij Soyuz waren allemaal propvol, dus zat er niks anders op dan met Flores te reizen. Nu is Flores de maatschappij met de meeste ernstige ongelukken en zelfs de Peruvianen raden je ten strengste af met deze maatschappij te reizen. Maar ook deze bussen zitten gewooon vol en ik heb het overleeft... Het grootste nadeel was dat de bus voor iedere scheet, ieder varken en voor iedere pasagier langs de weg stop. En dan raken die oude Peruviaanse mannetjes in de bus geïrriteerd. En wat doen die mannetjes dan? Dan gaan ze schreeuwen en op de vloer van de bus stampen, het zijn net kleuters... VAMOS!

Lima, een stad waar ik nu geen tijd en energie in kan steken en ik verbleef dan ook lekker dicht bij het vliegtuig in een lekker goedkoop hotel. Een goedkoop hotel in die locatie betekende wel een hotel met sfeermuziek, condoomverkoop bij de ingang en zeer vreemde huisregels (over bloed op de lakens enzo...)! Ja zo´n hotel dus.

Het vertrek uit Lima was chaotisch, en ik kan het samenvatten in een paar woorden: ik haat het vliegveld. Dertig dollar vliegveldbelasting is gewoon absurd als mijn ticket al inclusief 140 euro belastingen is!

De vlucht zelf was over voordat ik het wist, blijkbaar stelt 12 uur in een vliegtuig niet zoveel meer voor na al mijn lange busritten. Ik ben m´n stoel niet eens uitgekomen... Mijn tijd in het vliegtuig heb ik zeer nuttig besteed. Niet alleen heb ik mijn laatste boek uitgelezen, maar ik heb mezelf ook schaken en backgammon geleerd! Eigenlijk schandalig dat ik beide klassieke spellen nooit echt gespeeld heb... Ik heb weten te winnen van de computer, dus ik ben klaar voor een menselijke tegenstander (ik heb een leuke Inka/Spanjaarden schaakset uit Peru meegenomen).